Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

ΟΜΙΛΙΑ TOY ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ, ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ECONOMIST - ΑΘΗΝΑ 2-7-2012


Κυρίες και Κύριοι,

Αγαπητοί προσκεκλημένοι,

Ευχαριστώ θερμά τους διοργανωτές αυτού του τόσο σημαντικού ετήσιου συνεδρίου για την ευγενική τους πρόσκληση και τη διάθεσή τους να ακούσουν και να αξιολογήσουν τις θέσεις του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τη σημερινή οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την εκλογική αναμέτρηση της 17ης Ιουνίου θυμίζει σε πολλά την πρώτη μετεκλογική περίοδο του 2009.
Κυριαρχούν οι εύηχες υπεκφυγές και οι παραπομπές σ’ ένα ψευδώνυμο κυβερνητικό πρόγραμμα μιας χρήσης.
Σε μια προγραμματική συμφωνία που παρήχθει υπό πίεση των υψηλών προσδοκιών της κοινής γνώμης, παρά τη πλήρη επίγνωση των συνταχτών της, ότι δεν πρόκειται να υλοποιεί στο βαθμό που θέτουν ως προϋπόθεση υλοποίησής της τη συμφωνία των δανειστών και της τρόικα.
Πρόκειται, με δυο λόγια, για μια προσχηματική συμφωνία αποφασισμένων διεκπεραιωτών του Μνημονίου.
Ήδη, η συγκυβέρνηση Σαμαρά κατάφερε να εξαιρέσει την πιο υπερχρεωμένη χώρα της Ευρωζώνης, την Ελλάδα, από τις κατ’ αρχήν ευνοϊκές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Παρασκευής για τις υπερχρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, η Ελλάδα της σημερινής τρικομματικής κυβέρνησης συντάσσεται όχι με τους χρεώστες, αλλά με τους δανειστές. Με τον ευρωπαϊκό Βορρά και όχι με το Νότο.
Από τις πρώτες κιόλας μέρες της, η συγκυβέρνηση Σαμαρά απέδειξε ότι δεν έχει ούτε την πολιτική βούληση, αλλά ούτε και την ικανότητα να διαπραγματευτεί για την Ελλάδα στην Ευρώπη.
Απέδειξε ότι θα είναι συγκυβέρνηση συνέχειας του Μνημονίου.
Στην πιο κρίσιμη μάχη, στη πιο κρίσιμη Σύνοδο κορυφής, όχι μόνο δεν κέρδισε τίποτα, αλλά δεν μπήκε ούτε καν στο κόπο να μπει στο γήπεδο και να αγωνιστεί.  Ήταν απούσα.
Και, μάλιστα, τη στιγμή που η Ισπανία και η Ιταλία πέτυχαν τις πρώτες τους δημοσιονομικές ανάσες και κάποιες ορατές ρωγμές στη λογική της λιτότητας. Και ως απούσα, μοιραία και άβουλη, θέτει, τώρα, το ευρωπαϊκό δεδομένο ως δήθεν εθνικό στόχο.
 Δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Σε όλη την προεκλογική περίοδο, τα τρία κόμματα που σήμερα συγκυβερνούν εμφάνιζαν, με διαφορετικές διατυπώσεις, την πρόταση του ΔΝΤ για επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής ως δήθεν δική τους έμπνευση για τη διάσωση του τόπου.
Ποιοι; Αυτοί που πιστοί στην αποτελεσματικότητα του δόγματος του σοκ, υπέδειξαν αρχικά στο ΔΝΤ και την Τρόικα τη γρήγορη προσαρμογή.
Συγκεκριμένα, η έκθεση του ΔΝΤ της 9ης Μαρτίου 2012 αναφέρει ότι η τότε κυβέρνηση Παπαδήμου είχε απορρίψει την πρόταση της επιμήκυνσης, με το σκεπτικό ότι θα υπονόμευε την αξιοπιστία της χώρας ως προς τους δημοσιονομικούς στόχους που όφειλε να εκπληρώσει.
 Σήμερα, οι ίδιοι άνθρωποι, βασιλικότεροι του βασιλέως, οι κκ. Σαμαράς και Βενιζέλος, συνεπικουρούμενοι από τον κ. Κουβέλη, διατυμπανίζουν την τότε άρνησή τους ως δήθεν εθνικό στόχο.
 Κυρίες και Κύριοι,
Αγαπητοί προσκεκλημένοι,
 Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στα δύο ζητήματα που έχω ήδη θίξει είναι ξεκάθαρη:
1.                  Κανείς δεν μπορεί να μεταχειρίζεται την Ελλάδα ως παρία της Ευρωζώνης.
Και, κυρίως, δεν μπορεί να το κάνει αυτό η ίδια η ελληνική κυβέρνηση.
Δυστυχώς, η μνημονιακή συγκυβέρνηση Σαμαρά, έδωσε το πρώτο και ανεξίτηλο δείγμα γραφής της, αποφεύγοντας να διεκδικήσει για την Ελλάδα το οξυγόνο που οι εταίροι μας έδωσαν σε άλλους. 
Έστειλε το πρώτο ευδιάκριτο σήμα της μη διαπραγμάτευσης προς τους δανειστές.
Παραιτήθηκε στην Ευρώπη πριν καλά-καλά αναλάβει τα καθήκοντά της στην Ελλάδα.
Συνυπέγραψε μία ακόμη προσπάθεια απομόνωσης της Ελλάδας ως συστημικού κινδύνου για το σύνολο της Ευρωζώνης.
Θέση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι πως, ό,τι ισχύει για την υπόλοιπη Ευρωζώνη, θα πρέπει να ισχύει και για τη χώρα μας.
Αυτό είναι τόσο αυτονόητο που δεν είναι διαπραγματεύσιμο.
Η εξαίρεση της Ελλάδας από τις δημοσιονομικές ευχέρειες που αποφάσισε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Παρασκευής υπονομεύει την ισοτιμία της συμμετοχής της στην Ευρωζώνη.
 Και  αυτή η ισοτιμία, επαναλαμβάνω, δεν είναι διεκδικούμενη για να είναι διαπραγματεύσιμη. Αποτελεί αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.
Γι’ αυτό και θέση μας είναι ότι καμία συζήτηση για κανένα θέμα δεν μπορεί να γίνει με την τρόικα πριν διασφαλιστεί ρητά και για τη χώρα μας το κεκτημένο της 29ης Ιουνίου.

2.                  Η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής δεν αποτελεί λύση, στο βαθμό που η προσαρμογή συνεχίζει να βασίζεται σε προγράμματα σκληρής λιτότητας.
Είναι υπεκφυγή για να μη δοθεί η μόνη αναγκαία λύση: η αλλαγή πολιτικής.
Και το γεγονός ότι δεν είναι λύση αποδεικνύει και ο πρόσθετος δανεισμός που θα απαιτηθεί για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού που θα προκύψει – και που, αυτή τη στιγμή, υπολογίζεται στα €20 δις.
Συνεπώς, με την επιμήκυνση θα προστεθεί δανεισμός σε υπερχρεωμένη χώρα, η οποία ήδη εξαιρείται από τη δυνατότητα απευθείας ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματός της από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
Πρόκειται για οικονομικό αυτοχειριασμό.
Θέση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι πως η μείωση στη δόση ενός θανατηφόρου φαρμάκου δεν μεταβάλλει την ιδιότητα του ίδιου του φαρμάκου.
Αν απλά αυξηθεί η περίοδος της δηλητηριώδους θεραπείας, θα επιμηκυνθεί ο θάνατος της κοινωνικής οικονομίας και το μαρτύριο θα γίνει πιο διαρκές, ίσως και περισσότερο βασανιστικό.
Όσο περισσότερο θα διαρκεί το Μνημόνιο, τόσο πιο γρήγορα θα εξαντλούνται οι οικονομικές και κοινωνικές αντοχές της χώρας μας.
Και επιτρέψτε μου, στο σημείο αυτό, να επαναλάβω την πολιτική μας εκτίμησή, που πηγάζει από την ενδελεχή ανάλυση των επιπτώσεων του Μνημονίου και την προβολή τους στο άμεσο μέλλον, πως η συνέχιση της μνημονιακής λιτότητας είναι αυτή που θα οδηγήσει τελικά τη χώρα στην εξώθηση, στην οικειοθελή αποχώρηση από την Ευρωζώνη.
Δηλαδή, στη μόνη θεσμική δυνατότητα που υφίσταται για την έξοδο κράτους-μέλους από το ενιαίο νόμισμα.
Κυρίες και Κύριοι,
Αγαπητοί προσκεκλημένοι,Η διετία της εφαρμογής του Μνημονίου απέδειξε ότι πρόκειται για ένα οικονομικό πρόγραμμα με μετέωρο θεωρητικό υπόβαθρο, εκτός ελληνικής πραγματικότητας σχεδιασμό και αποτυχημένη διαχείριση.
Η αναφορά του σε συγκεκριμένη θεωρητική προσέγγιση, με αφετηρία τη δεκαετία του ’90, την οποία επικαλείται και η Ενδιάμεση Έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική της Τράπεζας της Ελλάδας του 2010, για το λεγόμενο «μη κεϋνσιανό», επεκτατικό αποτέλεσμα μιας εκτεταμένης δημοσιονομικής προσαρμογής, εστιασμένης στις περικοπές δημόσιων δαπανών, αντί να οδηγήσει στην ανάπτυξη, εγκατέστησε την πιο παρατεταμένη και βαθειά αυτοτροφοδοτούμενη ύφεση στην Ιστορία της χώρας.
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο σ’ αυτό το θέμα που είναι πια κοινός τόπος.
Οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές που απαιτούνται για την αντιμετώπιση διαχρονικών στρεβλώσεων της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης ακόμα κι αν επιχειρηθούν σε ένα περιβάλλον κατάρρευσης, δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν.
Παρόλα αυτά ο σχεδιασμός του Μνημονίου ούτε καν αυτό δεν επιχείρησε. Αποσκοπούσε αποκλειστικά στην πρόχειρη και επιφανειακή μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και όχι στη βιώσιμη και αποτελεσματική αντιμετώπιση των χρόνιων στρεβλώσεων και υστερήσεων που προκάλεσαν την κρίση.
 Για παράδειγμα: Το πρόγραμμα λιτότητας και διαρθρωτικών αλλαγών του Μνημονίου επιβάλλει πολιτικές που:

  • Αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν το βασικό αίτιο του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας. Δηλαδή, τη σημαντική υστέρηση των δημόσιων εσόδων ως ποσοστού του ΑΕΠαπό το μέσο όρο της Ευρωζώνης (40,9% έναντι 45,2% το 2011, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat).
Αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν τη διαχρονική παθογένεια του φορολογικού συστήματος, όπου απεικονίζεται η πελατειακή ανταποδοτική σχέση ανάμεσα σε ομάδες πίεσης και στο πολιτικό σύστημα.
Με την υποφορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου και την υπερφορολόγηση της εργασίας, με την εκτεταμένη φοροδιαφυγή και τη σωρεία στοχευμένων και χαριστικών απαλλαγών και άλλων προνομίων, το σύστημα φορολόγησης έχει μετατραπεί σε «βιότοπο της διαπλοκής».
Είναι χαρακτηριστικό ότι το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2011-2015 προβλέπει μηδενικά έσοδα από την πάταξη της φοροδιαφυγής για τη διετία 2011-2012.
 Η περίφημη αναποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους είναι σε μεγάλο βαθμό πολιτική.
 Αντικατοπτρίζει τη αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, αλλά και τη μηδενική πολιτική βούληση του πολιτικού κατεστημένου της χώρας να αντιπαρατεθεί με τους αιμοδότες του.
 Δεν είναι, λοιπόν, οι υπάλληλοι που δεν κάνουν τη δουλειά τους – με τις εξαιρέσεις, βέβαια, να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Αλλά είναι το πολιτικό σύστημα που δεν την κάνει, εξυπηρετώντας μικρά και μεγάλα διαπλεκόμενα ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος τους δημόσιου συμφέροντος,
  • τα μέτρα του Μνημονίου επικεντρώνονται ετεροβαρώς στην περικοπή δημόσιων δαπανών, παρά το γεγονός ότι το ύψος τους κινείται, περίπου, στο μέσο όρο της Ευρωζώνης (50,1% στην Ελλάδα έναντι 49,3% στην Ευρωζώνη το 2011),
  • με το έντονο υφεσιακό αποτέλεσμα που επιφέρουν αυτές οι πολιτικές επιλογές, εντείνουν, αντί να μειώσουν, τη δανειακή επιβάρυνση της χώρας,
  • Αντί των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών, δίνουν το βάρος στη προώθηση ανορθολογικών και αναποτελεσματικών διαρθρωτικών αλλαγών, κυρίως στην αγορά εργασίας όπου η καθίζηση των αμοιβών συμβαδίζει με την πρωτοφανή εκτόξευση της ανεργίας, περίπου, στο ¼ του εργατικού δυναμικού της χώρας.
Αυτές οι λεγόμενες διαρθρωτικές αλλαγές δυσχεραίνουν ή ακυρώνουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για τα πραγματικά αίτια της δημοσιονομικής κρίσης, όπως είναι η αντιμετώπιση της διαφθοράς και του συμπλέγματος του Λαοκόοντα ανάμεσα στην πολιτική εξουσία, το οικονομικό, επιχειρηματικό και τραπεζικό κεφάλαιο και την ιδιωτική τηλεοπτική ενημέρωση.
Και, με αυτόν τον τρόπο, διατηρούν ενεργό τον κύκλο θετικής ανατροφοδότησης ανάμεσα στην ηθική απαξίωση του πολιτικού κατεστημένου της χώρας και την εξελισσόμενη δημοσιονομική της κρίση.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Έκθεση του ΟΟΣΑ για τις δωροδοκίες και τη διαφθορά στην Ελλάδα του Ιουνίου 2012 στηλιτεύει τη συστηματική προσπάθεια συγκάλυψης καταγγελιών διαφθοράς από το σύστημα εξουσίας που διαμόρφωσαν οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Τέλος, η επαναλαμβανόμενη αποτυχία πρόβλεψης από την τρόικα, και μάλιστα σε χρονικό ορίζοντα εξαμήνου, των επιπτώσεων της λιτότητας στην πραγματική οικονομία – και ειδικότερα στο ρυθμό μεταβολής του πραγματικού ΑΕΠ σε ετήσια βάση –  αποτυπώνει την αποτυχία στη διαχείριση του Μνημονίου.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα μέτρα ύψους €11,6 δις για τη διετία 2013-2014 είχαν προϋπολογιστεί με πρόβλεψη ύφεσης για φέτος 4,7%.
Ωστόσο, σύμφωνα με την τετραμηνιαία Έκθεση Οικονομικών Εξελίξεων του ΚΕΠΕ του Ιουνίου 2012, η ύφεση θα φτάσει το 6,7%.
Τα πρόσθετα μέτρα λιτότητας που θα επιβάλει η τρόικα για να αντισταθμίσει την αστοχία της θα παρατείνουν την ύφεση και θα επιτείνουν το πρόβλημα της δανειακής επιβάρυνσης.
Αλλά κυνηγώντας διαρκώς την ουρά της, η Ελλάδα εξωθεί ολοένα και περισσότερα τμήματα του πληθυσμού στο όριο της κοινωνικής αναπαραγωγής τους.
Καμία σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία δεν μπορεί να επωμίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα το βαρύ κόστος της εμμονής σε αδιέξοδες πολιτικές.
Η χρεοκοπία της τρόικας δεν μπορεί και δεν πρέπει να μετεξελιχθεί – και δεν θα μετεξελιχθεί – σε χρεοκοπία της Ελλάδας.
Κυρίες και Κύριοι,
Αγαπητοί προσκεκλημένοι,
Η περαιτέρω εμμονή στο αποτυχημένο Μνημόνιο συνιστά νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία.
Συνιστά, επίσης, μικρόνοη και άγονη απόπειρα απομόνωσης μιας χώρας προς παραδειγματισμό.
Σε κάθε περίπτωση, υποδηλώνει την υποχώρηση του ορθού λόγου έναντι του δογματισμού.
Είναι ήττα της Δημοκρατίας από τον ακραίο φανατισμό.
Γι΄ αυτόν το λόγο, η άμεση ακύρωση των πολιτικών του Μνημονίου είναι η μόνη πραγματική εθνική ανάγκη.
Και η μοναδική εναλλακτική κυβερνητική λύση στην τρικομματική συγκυβέρνηση συνέχειας του Μνημονίου είναι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και το κυβερνητικό του πρόγραμμα.

Θέση μας είναι η αντικατάσταση του Μνημονίου με Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης για την αναπτυξιακή και παραγωγική ανασυγκρότηση, αλλά και για την κοινωνικά δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας.
Έχουμε επεξεργαστεί συγκεκριμένο σχέδιο για τη ρεαλιστική, αποτελεσματική και κοινωνικά δίκαιη δημοσιονομική σταθεροποίηση.
 Το σχέδιο προβλέπει τη σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ, η οποία θα πρέπει να καλυφθεί από την αύξηση των δημόσιων εσόδων.
Η προσαρμογή που προτείνουμε θα προέλθει από τη φορολόγηση του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων, με στόχο την αύξηση των εσόδων από άμεσους φόρους στα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα σε ορίζοντα τετραετίας (1% του ΑΕΠ κάθε χρόνο).
Αυτό προϋποθέτει τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώστε να εντοπίζεται το εισόδημα και η περιουσία κάθε πολίτη και να κατανέμεται δίκαια το φορολογικό βάρος.
Στα ενδεικτικά μέτρα για τη σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών περιλαμβάνεται το άμεσο πάγωμα των μειώσεων σε κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις, ώστε να σταματήσει η περιθωριοποίηση των χαμηλών εισοδημάτων και η υποβάθμιση των μεσαίων.
  Περιλαμβάνεται, επίσης, η ριζική επανεξέταση και ανακατανομή των δημόσιων δαπανών, ώστε οι πόροι που θα εξοικονομηθούν να βελτιώσουν την ποιότητα των παρεχόμενων δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών.
Στα ενδεικτικά μέτρα για την αύξηση των δημόσιων εσόδων περιλαμβάνονται: η αλλαγή των φορολογικών συντελεστών και της κλίμακας των εισοδημάτων φυσικών και νομικών προσώπων στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να επιτευχθεί αύξηση των εσόδων με ελάφρυνση των φτωχότερων και επιβάρυνση των πλουσιότερων.
Η επανεξέταση όλων των ειδικών φορολογικών καθεστώτων και η αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, καθώς και η υλοποίηση πλήρους και καθολικούπεριουσιολογίου, όπου θα αποτυπώνεται  η περιουσία όλων των Ελλήνων υπηκόων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε όλες τις μορφές κινητού και ακίνητου πλούτου.
Κυρίες και Κύριοι,
Αγαπητοί προσκεκλημένοι,
Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ευρώπη, αποδεικνύουν ότι υπήρξαν περιθώρια διαπραγμάτευσης που ουδέποτε αξιοποιήθηκαν από Ελληνικής πλευράς.
Η κρίση δανεισμού ενός κράτους-μέλους μιας νομισματικής ένωσης είναι πρόβλημα συλλογικό.
Και αυτό γιατί σε μεγάλο βαθμό, προκύπτει από τους περιορισμούς στην άσκηση αντικυκλικής οικονομικής πολιτικής που θέτει η ίδια η δομή και η λειτουργία της Ευρωζώνης.
Συνεπώς, η βέλτιστη λύση στο πρόβλημα δημόσιου χρέους της Ελλάδας μπορεί και πρέπει να δοθεί στο επίπεδο της Ευρωζώνης. Πιστεύουμε ότι αυτές οι λύσεις ακόμα υπάρχουν.
Περιλαμβάνουν:
  • την απόδοση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ρόλου πραγματικής κεντρικής τράπεζας.
Δηλαδή, ρόλου δανειστή ύστατης καταφυγής στην αγορά κρατικών ομολόγων, χωρίς ποσοτικό όριο, ώστε να αναχαιτισθεί ο κερδοσκοπικός στοιχηματισμός στα ομόλογα ευάλωτων και κρίσιμων για τη συνοχή της Ευρωζώνης κρατών-μελών, που απειλεί να εξελιχθεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
  • την πολιτική ρύθμιση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού τομέα, με τέσσερα βασικά εργαλεία πολιτικής:
α). την εισαγωγή φόρου Tobin στη βραχυπρόθεσμη κίνηση κεφαλαίων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να αμβλυνθεί η κερδοσκοπική συμπεριφορά τους, 
β). Ευρωπαϊκή τραπεζική νομοθεσία κατά το πρότυπο της Νομοθετικής Πράξης Glass-Steagall, που ίσχυσε στις ΗΠΑ από το 1933 έως το 1999, και διαχώριζε τις εμπορικές από τις επενδυτικές τραπεζικές δραστηριότητες και τους αντίστοιχους πιστωτικούς κινδύνους.
γ). την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων εντός και εκτός ευρωπαϊκών εδαφών, και
δ). τη δημιουργία δημόσιου ευρωπαϊκού οίκου πιστοληπτικής αξιολόγησης των οικονομιών,
  • την εποπτεία και ανακεφαλαιοποίηση των εθνικών τραπεζών στο επίπεδο της Ευρωζώνης,
  • την έκδοση Ευρωομολόγων, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή από άλλο θεσμό της Ευρωζώνης, χωρίς συνοδευτικούς όρους άσκησης περιοριστικής μακροοικονομικής πολιτικής σε εθνικό επίπεδο, οι οποίοι απλώς θα αναπαράξουν το πρόβλημα υπερχρέωσης που η έκδοση των Ευρωομολόγων αποσκοπεί να επιλύσει,
  • τη θεσμοθέτηση Ευρωπαϊκού Ταμείου Κοινωνικής Ανάπτυξης και Αλληλεγγύης, που προτείνει το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, για τη χρηματοδότηση δημόσιων επενδύσεων στους τομείς της έρευνας και ανάπτυξης, των κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών και της προστασίας του περιβάλλοντος, με πόρους από τον φόρο Tobin, τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και το χαμηλότοκο δανεισμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Εφόσον, όμως, ο συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων στην Ευρώπη αναβάλλει αυτές τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για τη διάσωση της Ευρωζώνης, η υπερχρέωση της χώρας μας θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μεμονωμένα.
Αυτό σημαίνει διαγραφή σημαντικού μέρους του θεσμικού και διακρατικού χρέους, ώστε το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ να επανέλθει σε τροχιά βιωσιμότητας.
Αλλά η αναδιάρθρωση του χρέους αφορά μόνον τη μείωση του αριθμητή του κλάσματος. Θα πρέπει παράλληλα να αυξηθεί και ο παρονομαστής, δηλαδή το ΑΕΠ.
Αυτό, όπως σας εξέθεσα νωρίτερα, προϋποθέτει άμεση αλλαγή πολιτικής: εγκατάλειψη της λιτότητας και υιοθέτηση μιας συνολικής πολιτικής ενίσχυσης των όλων συνιστωσών της ζήτησης, με προτεραιότητα τις δημόσιες επενδύσεις.
Στην Ελλάδα πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να σταματήσουμε την πτώση.
Πρέπει να εγκαταλείψουμε σε συνεργασία με τους εταίρους μας αυτό το μη βιώσιμο σχέδιο.
Το μνημόνιο.
Το αδιέξοδο της πορείας που ακολουθήσαμε και στην οποία έχει δεσμευθεί αυτή η κυβέρνηση, το συνειδητοποιούν πλέον τόσο διεθνείς οργανισμοί αλλά όλο και περισσότερο οι ηγεσίες.
Το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τον Απρίλιο χαρακτήριζε την εφαρμογή του προγράμματος ως μια επιλογή υψηλού ρίσκου περιγράφοντας διάφορους παράγοντες που μπορούν να το εκτροχιάσουν.
Ακόμα και η ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και της Γαλλίας το συνειδητοποιούν και δηλώνουν δημόσια ότι πρέπει να μπουν  προτεραιότητες ανάπτυξης.
Νομίζουμε ότι έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Πρέπει και η ελληνική και η ευρωπαϊκή ηγεσία να ομολογήσουν ότι η επιλογή της εσωτερικής υποτίμησης δε λειτουργεί.
Ότι αυτό το σχέδιο, είναι μη βιώσιμο. Τόσο απλά.
Αυτή είναι η απαραίτητη  προϋπόθεση όχι μόνο για να σταματήσουμε την ανθρωπιστική καταστροφή αλλά και για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στις μεγάλες μεταρρυθμίσεις στο  κράτος.
Δεν είναι δυνατόν μια οικονομία σε ελεύθερη πτώση,
ΚΑΙ να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό της,
ΚΑΙ να έχει ανάπτυξη,
ΚΑΙ να πληρώσει 110 δις σε τόκους μέχρι το 2020.
Πρόκειται για μια εξίσωση δίχως λύση.
Υπάρχουν λοιπόν, ελάχιστες προϋποθέσεις για την ανάκαμψη
·       Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών από ESM ώστε να μην γράφονται στο χρέος τα κεφάλαια που χρησιμοποιούνται για τη στήριξη τους.
·                     Πάγωμα μέτρων λιτότητας
·                     Μορατόριουμ αποπληρωμής προς την τρόικα τουλάχιστον για ένα χρόνο και για όσο χρειαστεί.
·                     Πρόγραμμα επενδύσεων μέσω ευρωπαϊκής τράπεζας επενδύσεων και ευρωπαϊκού ταμείου επενδύσεων
Αυτές είναι οι ελάχιστες προϋποθέσεις για να μπορέσουν να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις στο κράτος που θα το κάνουν πιο αποτελεσματικό, πιο λειτουργικό και κοινωνικά ανταποδοτικό.
Ένα κράτος που δεν θα εμποδίζει την ανάπτυξη, αλλά θα την στηρίζει.
Ένα κράτος που δε θα συντηρεί αχρείαστη γραφειοκρατία, αλλά θα κινητοποιεί τις δυνάμεις του για να στηρίξει την ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή.

Δήλωση Γιάννη Μανιάτη, Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, σχετικά με το σημερινό διαγωνισμό ερευνών πετρελαίου σε τρεις περιοχές της Ελλάδας





«Οικονομική ενίσχυση του Ιδρύματος Παναγία Ελεούσα από το Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου»



Παρουσία του Συμβουλίου και των παιδιών του Ιδρύματος «Παναγιά Ελεούσα», ο δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Παναγιώτης Κατσούλης παρέδωσε σήμερα στην πρόεδρο του Ιδρύματος κα Μαρία Τσούτσου, τα έσοδα από το φιλανθρωπικό Αγώνα των Παλαιμάχων Ολυμπιακού – Α.Σ. Αχελώου .
Ο δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Παναγιώτης Κατσούλης δήλωσε : Είναι ηθική μας υποχρέωση τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, να στηρίζουμε εμπράκτως φορείς κοινωνικής πρόνοιας, όπως το ίδρυμα «Παναγιά Ελεούσα » που παρουσιάζουν τόσο μεγάλο έργο, με το οποίο προσπαθούν να καλύψουν το κενό που δημιουργεί η απουσία κρατικών δομών πρόνοιας. Μπορώ να διαβεβαιώσω τη διοίκηση του ιδρύματος πως από τη μεριά της δημοτικής αρχής θα οργανωθούν και στο μέλλον παρόμοιες ενέργειες, ώστε να ενισχύσουμε την προσπάθεια που καταβάλουν, με αυταπάρνηση και πολύ αγάπη, οι άνθρωποι του Ιδρύματος για να μπορούν τα παιδιά να ελπίζουν σ΄ ένα καλύτερο μέλλον.
Η πρόεδρος του «Παναγιά Ελεούσα» Μαρία Τσουτσου αφού ευχαρίστησε το δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου για την οικονομική ενίσχυση δήλωσε : Στο πρόσωπο του δημάρχου Μεσολογγίου κ. Κατσούλη, έχουμε βρει από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε, έναν συμπαραστάτη στον αγώνα που καθημερινά δίνουμε για τα παιδιά του ιδρύματος. Προσμένουμε και στο μέλλον να μας στηρίξει, κατανοώντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και ο Δήμος λογω της κρίσης που υπάρχει.

Επίσκεψη του Γερμανού Πρέσβη, στην Αστυνομική Διεύθυνση Αχαΐας



Ο Πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα κ. Wolfgang Dold,  συνοδευόμενος από τον Επίτιμο Πρόξενο της Γερμανίας στην Πάτρα, κ. Ανδρέα Παπαδόπουλο, επισκέφθηκε σήμερα Δευτέρα (02-7-2012) το πρωί, την Αστυνομική Διεύθυνση Αχαΐας, όπου συναντήθηκε με τον Αστυνομικό Διευθυντή Αχαΐας Ταξίαρχο κ. ΔΡΙΒΙΛΑ Δημήτριο.

Κατά την διάρκεια της συνάντησης, η οποία είχε εθιμοτυπικό χαρακτήρα, συζητήθηκαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος.     

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Η Γερμανία τελικά θα πληρώσει για να διασωθεί το ευρώ


Αν βασιστεί κανείς στις γερμανικές  δηλώσεις τις τελευταία δύο εβδομάδες, ίσως καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το ευρώ είναι χαμένο από χέρι. Μιλώντας ενώπιον του Κοινοβουλίου, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ απέρριψε σε γενικές γραμμές τις ‘αντιπαραγωγικές’ προτάσεις για τη συγκέντρωση ευρωπαϊκών πόρων για τη βοήθεια των κρατών της Μεσογείου που δοκιμάζονται. «Η ισχύς της Γερμανίας δεν είναι απεριόριστη,» τόνισε.
Οι Γερμανοί ψηφοφόροι είναι ακόμη πιο επιφυλακτικοί από τους ηγέτες τους όσον αφορά τη χρηματοδότηση των «οκνηρών» και «απείθαρχων» εταίρων τους. Αν και οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν ακόμα ότι οι πολίτες θέλουν να διατηρήσουν το ενιαίο νόμισμα, σχεδόν τα τέσσερα πέμπτα δηλώνουν ότι η Ελλάδα θέλουν να φύγει - αγνοώντας την ενδεχόμενη αλυσιδωτή αντίδραση της ελληνικής αποχώρησης με θύματα την Πορτογαλία, την Ισπανία και ακόμη και την Ιταλία.
Ωστόσο, θα ήταν λάθος να αποχαιρετήσουμε το ευρώ από τώρα. Παρόλα τα nein του Βερολίνου,και  την απόριψη κάθε σοβαρής πρότασης για την αντιμετώπιση των δεινών, η γερμανική κυβέρνηση γνωρίζει ότι πρέπει τελικά να υποχωρήσει και να ανοίξει το πορτοφόλι της για να σώσει το ενιαίο νόμισμα.
Το Τείχος εχθρότητας του Βερολίνου κατά των διασώσεων της νότιας Ευρώπης είναι στο επίκεντρο αυτή την εβδομάδα, καθώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν και πάλι να εκπονήσουν ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Θα συζητήσουν το αίτημα της Ελλάδας για ελάφρυνση των όρων που συνοδεύουν το πακέτο διάσωσης, καθώς και προτάσεις για τη δημιουργία μιας τραπεζικής ένωσης όπως και το αίτημα της Ισπανίας για 125 δισ. δολάρια για να καλύψει τις αφερέγγυες πλέον τράπεζες της.
Το Βερολίνο θα μακρυγορήσει όσο μπορεί, πριν προσφέρει βοήθεια, όπως συνηθίζει καθόλη τη διάρκεια της κρίσης. Θα απαιτήσει επίσης ποικίλα ανταλλάγματα. Την περασμένη εβδομάδα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, προειδοποίησε την Ελλάδα να μην περιμένει πολύ κατανόηση και απαίτησε η Αθήνα συμμορφωθεί με τα μέτρα λιτότητας «γρήγορα και χωρίς καθυστέρηση.»
Αλλά η κα Μέρκελ γνωρίζει ότι η Γερμανία πρέπει να εγγυηθεί τελικά τη διάσωση του ευρώ, λίγο πολύ ανεξάρτητα από το αν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της. Υπάρχουν τρεις λόγοι. Πρώτον, το ευρώ έκανε πολύ καλό στη Γερμανία. Δεύτερον, το κόστος διάσωσης είναι πιθανό να είναι πολύ χαμηλότερο από ό τι πιστεύουν οι περισσότεροι Γερμανοί. Τρίτον, και ίσως το πιο σημαντικό, το κόστος διαμελισμού του ευρώ θα ήταν ανυπολόγιστα μεγάλο για τη Γερμανία - πολύ περισσότερο από αυτό της διατήρησης του νομίσματος.
Ας πάρουμε τους λόγους με τη σειρά. Η Γερμανία βιώνει μια αρκετά καλή ‘περίοδο κρίσης’ μέχρι στιγμής. Από το 2009, όταν έπεσε σε βαθιά ύφεση, έχει αναπτυχθεί γρηγορότερα και υπέστησε μικρότερη ανεργία από σχεδόν οποιαδήποτε άλλη βιομηχανική χώρα. Οι μισθοί αυξάνονται. Και οι εξαγωγές ανέκαμψαν σημαντικά από την κρίση ξεπερνώντας τα υψηλά επίπεδα του 2008.
Η Γερμανία οφείλει ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας της στο ευρώ - που έδεσε την υπερ-ανταγωνιστική  παραγωγή της με τις μέτριες οικονομίες των γειτόνων της. Από την έλευση του ενιαίου νομίσματος, το εργατικό κόστος στη Γερμανία μειώθηκε περισσότερο από 15 τοις εκατό από το μέσο κόστος εργασίας όλων των χωρών που υιοθέτησαν το ευρώ, και περίπου 25 τοις εκατό έναντι των προβληματικών χωρών της περιφέρειας. Αν άλλαζε η χώρα το ευρώ για ένα νέο γερμανικό μάρκο, η συναλλαγματική ισοτιμία θα εκτιναζόταν στα ύψη για να αντισταθμίσει τη διαφορά, ενδεχομένως αποδυναμώνοντας τις εξαγωγές της, οι οποίες τροφοδοτούν την οικονομική της ανάπτυξη κατά την τελευταία δεκαετία.
Τι γίνεται όμως με το κόστος της διάσωσης; Γερμανοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η Γερμανία έχει ήδη σπαταλήσει τεράστια ποσά για την επιβίωση του ευρώ, κάνοντας το καθήκον της με το παραπάνω. Ο Hans-Werner Sinn, ο οποίος ηγείται του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo στο Μόναχο, υποστήριξε σε ένα άρθρο του στους The New York Times ότι η Γερμανία είχε δώσει στην Ελλάδα μέχρι σήμερα το ισοδύναμο 29 σχεδίων Μάρσαλ που χορηγήθηκαν στη Δυτική Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ανάλυσή του παραλείπει να τονίσει, ωστόσο, ότι η χρηματική ενίσχυση ήταν μόνο ένα μικρό μέρος της βοήθειας του σχεδίου Μάρσαλ στη Γερμανία. Το πιο σημαντικό, ήταν ότι απόσβεσε το μεγαλύτερο μέρος του χρέους της Γερμανίας.
Ενώ η Γερμανία έχει δεσμεύσει μερικές εκατοντάδες δισ. ευρώ για να σώσει το νόμισμα, αν η διάσωση είναι επιτυχής, θα τα ανακτήσει όλα. Και εύκολα μπορεί να κάνει περισσότερα. Ο William R. Cline, οικονομολόγος του Peterson Institute for International Economics, δήλωσε ότι η κάλυψη του συνόλου των χρηματοδοτικών αναγκών της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας μέχρι το 2015 θα κοστίσει περίπου $ 1,6 τρισ.
Αν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συνεισφέρει το ένα τρίτο, η Γερμανία και άλλες πλούσιες χώρες της ζώνης του ευρώ θα πρέπει να βάλουν  τα υπόλοιπα. Αλλά ακόμα και αν το μερίδιο της Γερμανίας έφτανε τα 500 δισ. δολάρια, δεν θα έχανε τα χρήματα της. Ο στόχος της διάσωσης εξάλλου θα ήταν να απετραπούν οι στάσεις πληρωμών. Η Γερμανία θα μπορούσε ακόμα και κέρδος να αποκομίσει.
Οι περισσότεροι οικονομολόγοι και ιθύνοντες εκτός Γερμανίας συμφωνούν ότι η διατήρηση του κοινού νόμισματος της Ευρώπης μακροπρόθεσμα θα απαιτήσει ένα μόνιμο μηχανισμό για την αμοιβαιοποίηση του κινδύνου – τη μεταφορά πόρων από τον ισχυρό πυρήνα της ζώνης του ευρώ σε ασθενέστερα μέλη της. Η Γερμανία, όπως ήταν αναμενόμενο, έχει εμπόδισει αυτή την προοπτική, λόγω υπερβολικού κόστους. Ωστόσο οι γερμανικές εκτιμήσεις φαίνονται υπερβολικές.
Ένας τρόπος να γίνει κάτι τέτοιο  θα ήταν να επιτραπεί σε χώρες να εκδώσουν «ομόλογα σε ευρώ» τα οποία θα εγγυόνταν από κοινού όλες οι χώρες της ζώνης του ευρώ και, επομένως, θα φέρουν ένα πολύ χαμηλότερο επιτόκιο από ότι οι αγορές χρεώνουν τώρα την Ιταλία και την Ισπανία.
Ο Kai Carstensen του Ινστιτούτου Ifo εκτιμά ότι τα ευρωομόλογα θα καταλήξουν να αυξήσουν το ετήσιο κόστος δανεισμού της Γερμανίας κατά 1,9 τοις εκατό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της χώρας - πάνω από 60 δις. δολάρια - λόγω υψηλότερων επιτοκίων έναντι των γερμανικών ομολόγων σήμερα.
Αλλά μια παρούσα ανάλυση των επιτοκίων που καταβάλλονται από χώρες διαφορετικών αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 δείχνει ένα πολύ χαμηλότερο τίμημα: το κόστος δανεισμού των  τριπλών-Α χωρών όπως η Γερμανία και η Γαλλία θα αυξηθεί κατά 0,35 τοις εκατό του ΑΕΠ ανά έτος. Και τα οφέλη θα υπερτερούν σαφώς των δαπανών. Η Πορτογαλία, για παράδειγμα, θα εξοικονομούσε 1,9 τοις εκατό του ΑΕΠ της σε χαμηλότερο κόστος δανεισμού, δίνοντας της μια απαραίτητη ανάσα.
Αντί να ξοδεύει τόσο πολύ προσπάθεια συζητώντας το κόστος διάσωσης, η Γερμανία θα μπορούσε να ξεκινήσει ένα δημόσιο διάλογο σχετικά με το κόστος κατάρρευσης του ευρώ. Αυτό πιθανό να είναι πολύ λιγότερο διαχειρίσιμο.
Αν το πακέτο για τις ισπανικές τράπεζες είχε συμφωνηθεί, η Γερμανία θα είχε συμβάλει από το 2010 περισσότερα από 100 δις. δολάρια για την διάσωση της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Στη Bundesbank οφείλουν άλλες κεντρικές τράπεζες στη ζώνη του ευρώ σχεδόν 900 δις. δολάρια. Και οι τράπεζες της κρατούν ακόμα εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε δάνεια προς τράπεζες σε χώρες της περιφέρειας. Είναι δύσκολο να πούμε τι θα συμβεί σε αυτό το χρέος, εάν το ευρώ επρόκειτο να διασπαστεί και οι αδύναμες χώρες χρεοκοπήσουν. Αλλά οι πιθανότητες είναι ότι μάλλον τα δάνεια αυτά δε θα εξυπηρετηθούν.
Η γερμανική κυβέρνηση φέρεται να εκτίμησε ότι η γερμανική οικονομία θα συρρικνωθεί 10 τοις εκατό, εάν το ευρώ διασπαστεί, ποσοστό διπλάσιο δηλαδή της ύφεσης του 2009, κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Έπειτα, υπάρχουν, και τα πιο δύσκολα μετρήσιμα στρατηγικά κόστη. Ήδη, σχολιαστές στην Ευρώπη καλούν τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία να απομονώσουν το Βερολίνο, προσφέροντας ένα είδος τελεσίγραφου στη Γερμανία από αυτά που εκείνη συνήθως ανακοινώνει στους φτωχότερους γείτονές της: να αποδεχθεί ένα κοινό ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης ή να αφήσει τη ζώνη του ευρώ.
Υπό το πρίσμα του κόστους και του οφέλους, είναι παράξενο γιατί η Γερμανία είναι τόσο ανένδοτη. Δεν έχει αποκλείσει μόνο τα ευρωομόλογα. Αντιτίθεται στην προοπτική η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να γίνει ένας δανειστής έσχατης ανάγκης για προβληματικές τράπεζες. Κλήσεις για αυξήσεις των γερμανικών μισθών σε ρυθμούς που να ταιριάζουν με την αύξηση της γερμανικής παραγωγικότητας, επιτρέποντας στις χώρες της περιφέρειας να κλείσουν το χάσμα με το γερμανικό κόστος εργασίας, θεωρούνται στο Βερολίνο ως παράλογη προσπάθεια να περιοριστεί η γερμανική ανταγωνιστικότητα.
Ο οικονομολόγος του Χάρβαρντ Jeffrey Frankel, ο οποίος ήταν Πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του Μπιλ Κλίντον κατά την εισαγωγή του ευρώ πάνω από μια δεκαετία νωρίτερα, τόνισε ότι οι δύσπιστοι Γερμανοί ψηφοφόροι συμφώνησαν να απαρνηθούν το γερμανικό μάρκο μόνο αφού οι πολιτικοί τους ηγέτες τους διαβεβαίωσαν ότι ποτέ δεν θα ήταν ανάγκη να διασώσουν μια άλλη χώρα. «Αποδεικνύεται ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι είχαν δίκιο και οι πολιτικοί ηγέτες τους λάθος», είπε ο κ. Frankel.
Η ολιγωρία της Καγκελάριου Μέρκελ, οι απίστευτα σκληροί όροι που συνοδεύουν τα αναποτελεσματικά πακέτα διάσωσης και οι γερμανικές απαιτήσεις για εποπτεία των Βρυξελλών κατά τη σύνταξη των προϋπολογισμών των αδύναμων χωρών μπορεί να νοηθεί ως μια προσπάθεια να πεισθούν οι Γερμανοί ψηφοφόροι ότι η νομισματική ένωση θα μπορούσε να ξαναγραφεί με γερμανικούς όρους. «Η Μέρκελ θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει ανταλλάγματα », σημείωσε ο Barry Eichengreen, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. «Θα το καταφέρει καθυστερώντας, ζητώντας εκ των προτέρων δράσεις, και ελπίζοντας ότι η άλλη πλευρά θα κάνει την πρώτη κίνηση.»
Αλλά με δεδομένο το διακύβευμα, είναι δύσκολο να μην συμπεράνουμε ότι η Γερμανία θα πληρώσει τελικά ό,τι χρειάζεται. Δεν είναι τόσο δύσκολη απόφαση. Από τη μια πλευρά, υπάρχουν διαχειρίσιμα κόστη και σαφή οφέλη. Από την άλλη, υπάρχει η πιθανότητα για ολοκληρωτική καταστροφή.

Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου

•Του ΔΗΜΗΤΡΗ Ν.ΤΣΑΙΛΑ
Αρχιπλοίαρχου (ε.α.) 



Η κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους στις 22 Ιουνίου, μάλλον δεν πρέπει να θεωρηθεί απλά ως μια σημειακή εχθρική ενέργεια αλλά είναι πολύ πιο πιθανό το ενδεχόμενο μιας παρέμβασης στην αναζήτηση περιφερειακής ισχύος.

Και αυτό απορρέει από την αλληλουχία των γεγονότων, αφού μετά την κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους F-4 από τη συριακή αεράμυνα, η τουρκική κυβέρνηση άσκησε απλά το δικαίωμά της να ζητήσει την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, διαμαρτυρήθηκε προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, απέστειλε διάβημα στη Δαμασκό και τέλος τροποποίησε τους κανόνες εμπλοκής κατά μήκος των συνόρων της με τη Συρία.

Είναι, σαφές ότι, τουλάχιστον από την πλευρά της Τουρκίας θα συνεχισθεί η υποστήριξη των σύριων αντιφρονούντων, θα εντείνει τις προσπάθειες της για μια όλο και ποιο ηχηρή πολιτική καταδίκη, της Συρίας, από τους διεθνείς οργανισμούς, και βεβαίως δεν φαίνεται να έχει σκοπό να εμπλακεί σε ένοπλη σύγκρουση τουλάχιστον χωρίς τη συμμετοχή άλλων συμμαχικών ή διεθνών οργανισμών.

Καθώς κάθε στρατιωτική επέμβαση εκ μέρους της Τουρκίας, αφενός ενέχει υψηλό κίνδυνο, αφετέρου μειώνονται η ήδη αδύναμες και εύθραυστες σχέσεις με τους λαούς και τις εθνότητες της εγγύς περιοχής αλλά και τις μειονότητες του εσωτερικού της.

Έτσι διαφαίνεται ότι από την προοπτική της Τουρκίας, η ιδανική πολιτική για να διαχειριστεί την κρίση στη Συρία θα αντικατοπτρίζει το τρίπτυχο στρατηγικής που ήδη αναφέρθηκε.

Ωστόσο η κατάσταση είναι πολύ ρευστή και εξαρτάται από τη συμπεριφορά της Δαμασκού.

Θα μεταβάλλεται ανάλογα από την κλιμάκωση που η Συρία θα δημιουργεί με αποσταθεροποιητικές ενέργειες και δράσεις ώστε να μεταφέρει την κρίση εκτός των συνόρων της ή θα περιορισθεί να ασκεί την εσωστρεφή βία όπως άλλωστε μας είχε συνηθίσει μέχρι το επεισόδιο της κατάρριψης. Η Άγκυρα, βεβαίως σε κάθε ευκαιρία θα διατρανώνει δημόσια τη φωνή της κατά του Μπασάρ Αλ Άσαντ και του καθεστώτος της Συρίας.

Επίσης, θα προσπαθεί μέσα από τα διεθνή φόρα να συγκεντρώσει τη διεθνή υποστήριξη για την πολιτική δράση εναντίον του και κατά του καθεστώτος του.

Ας ερευνήσουμε τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό το μεμονωμένο επεισόδιο. Μια υπόθεση εργασίας είναι η χρήση προκλητικής βίας, υποκινούμενης από ισχυρές δυνάμεις του διεθνούς συστήματος, ως πρόσχημα για να επιτευχθεί μια στρατιωτική επίθεση. Χωρίς αυτά τα περιστατικά, οι ισχυρές δυνάμεις του διεθνούς συστήματος κινδυνεύουν να θεωρηθούν εισβολείς, με μόνο σκοπό την καταστροφή των ασθενέστερων χωρών για να επιβάλουν τα δικά τους συμφέροντα.

Οπότε, χρειάζονται τα αναγκαία δικαιολογητικά που παρέχονται από τέτοιου είδους επεισόδια, για να μην απολογηθούν στη συνέχεια για την προβολή ισχύος που θα επιδείξουν. Ας θυμηθούμε πως υποκινήθηκαν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις από τις προκλητικές ενέργειες των ελλήνων πραξικοπηματιών, για να εκτελέσουν την εισβολή το1974 στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια εθνικού εδάφους και την εγκατάσταση των Τούρκων στη γεωστρατηγικής σημασίας περιοχή της Βορείου Κύπρου.

Η ανωτέρω θεωρεία ενισχύεται αφού η Άγκυρα ανεπίσημα τον τελευταίο καιρό, και σύμφωνα με σοβαρά ινστιτούτα αμυντικών αναλύσεων, επιδιώκει ενεργοποίηση του άρθρου 4 μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ σχετικά με την κατάσταση στη Συρία. Μέχρι τώρα δεν το κατάφερε, όμως με την κατάρριψη του αεροσκάφους τους, μπορούν επισήμως να απομακρύνουν την αβεβαιότητα των συμμάχων, και να ξεπεράσουν τις όποιες αντιρρήσεις.

Η δήλωση που έγινε μετά τη συνεδρίαση του Βορειο-ατλαντικού Συμβουλίου στις 26 Ιουνίου είναι αφενός ισχυρή, αλλά δεν απειλεί με πόλεμο. Καταδικάζει την ενέργεια της Συρίας, εκφράζει την υποστήριξη του μέλους της συμμαχίας, της Τουρκία, και σηματοδοτεί, ότι το ΝΑΤΟ και τα μέλη του θα συνεχίσουν να παρακολουθούν την κατάσταση εκ του σύνεγγυς.

Η ηθελημένη ή μάλλον προσχεδιασμένη χρήση βίας από τη Δαμασκό εκτελέστηκε για να προειδοποιήσει την κυβέρνηση Ερντογάν ότι δεν θα συνεχίσει ανώδυνα την υποστήριξη και την απεριόριστη ενίσχυση των σύριων αντιφρονούντων. Ανεξάρτητα από αυτό, το επεισόδιο της κατάρριψης χωρίς καμία προειδοποίηση δημιουργεί το ίδιο αποτέλεσμα που θα είχε και μια προμελετημένη ενέργεια και διεξοδικά σχεδιασμένη υποκινούμενη από ισχυρές δυνάμεις του Διεθνούς συστήματος που επιδιώκουν γεωπολιτικά συμφέροντα.

Ζούμε σε μια εποχή που μπορούμε να την ονομάσουμε "Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου" η οποία καθοδηγείται και διεξάγεται από τα ίδια, τα ισχυρά κράτη που διακηρύσσουν ότι είναι υπέρμαχοι των δημοκρατικών δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου.

Οι καθοδηγούμενες από τους ισχυρούς παίκτες του Διεθνούς συστήματος εξελισσόμενες αιματηρές κρίσεις εδώ και δεκαετίες δηλώνουν σήμερα μια ακατάπαυστη επιθετικότητα, με πολέμους που εκτείνονται από την Βόρεια και Ανατολική Αφρική, στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία και πέρα από την Ευρασία, την Άπω Ανατολή και την Αρκτική.

Οι περισσότερες κρίσεις αφορούν άμεσα τα σχέδια των εν εξελίξει πολέμων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας, όπου συνεπάγονται συντονισμένες ενέργειες κατά του Ιράν, της Συρίας και του Πακιστάν.
Η πολεμική προπαρασκευή για την επίθεση στη Συρία και το Ιράν βρίσκονται ήδη σε "ένα προχωρημένο στάδιο ετοιμότητας". Οι στρατιωτικοί σχεδιαστές των ισχυρών έχουν προετοιμάσει τα περιγράμματα ώστε να επακολουθήσει μια «ανθρωπιστική» στρατιωτική εκστρατεία, στην οποία η Τουρκία (η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη εντός του ΝΑΤΟ) θα διαδραματίζει κεντρικό ρόλο.

Βρισκόμαστε σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι. Αναμένεται μια στρατιωτική επιχείρηση, που θα ξεκινήσει εναντίον της Συρίας και του Ιράν, στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, την περιοχή της Κεντρικής Ασίας, που εκτείνεται από τη Βόρειο Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο στα σύνορα Αφγανιστάν-Πακιστάν με την Κίνα, που είναι πιθανό οι αναταραχές να εξελιχθούν σε ένα εκτεταμένο περιφερειακό πόλεμο.



•
Γενικός Διευθυντής του Strategy International (www.strategyinternational.org)



http://www.onalert.gr

ΠΡΟΤΥΠΟΣ ΒΡΕΦΙΚΟΣ - ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΖΟΥΖΟΥΝΑΚΙΑ








Ζ
ΟΥΖΟΥΝΑΚΙΑ
ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ
ΖΟΥΖΟΥΝΑΚΙΑ
Κωστακιοί  Άρτας  TK 47100
ΗΛΙΚΙΕΣ μηνών - 6 ετών
ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ:
  • μαθήματα μουσικής - αγγλικών
  • εκδρομές - πάρτυ
  • γυμναστική - ρυθμική
  • κουκλοθέατρο
  • πρωινά και μεσημεριανά γεύματα
  • μεταφορά με  σχολικό
ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑΣ:
6,30 π.μ. - 16,00 μ.μ.
Υπεύθυνη : Δέλλα Ειρήνη - Ζαρζάνης Κώστας
Τηλ.: 26810 - 70553 begin_of_the_skype_highlighting            26810 - 70553      end_of_the_skype_highlighting  κιν. 6973236102 begin_of_the_skype_highlighting            6973236102      end_of_the_skype_highlighting
Κωστακιοί Αρτας















Κωστακιοί  Άρτας  TK 47100 Τηλ.: 26810 - 70553 begin_of_the_skype_highlighting            26810 - 70553      end_of_the_skype_highlighting  κιν. 6973236102 begin_of_the_skype_highlighting            6973236102      end_of_the_skype_highlighting


 



Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

4 ΑΜΕΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΦΟΡΙΑΚΩΝ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ


1. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ-ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΧΑΜΗΛΩΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΩΝ  ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΧΡΕΗ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ
2. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ - ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ  ΧΡΩΣΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ
3. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ 
4. ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΠΙΣΗ ΦΟΡΕΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ 

H Οµοσπονδία Εφοριακών (ΠΟΕ-ΔΟΥ) έχει καταθέσει επανειληµµένα τις συνολικές
της προτάσεις, για τα θέµατα φορολογίας. Δυστυχώς, η εµπειρία µας αποδεικνύει ότι
οι εκάστοτε κυβερνήσεις, απαξιούν να κάνουν τον αναγκαίο κοινωνικό διάλογο και
προχωρούν σε βάρβαρα φορολογικά µέτρα, µε αυταρχισµό και αδιαλλαξία.
Αναµένουµε από τη νέα κυβέρνηση, να αποδείξει στην πράξη, τι σηµαίνει η
εξαγγελία της, για «ευρεία συναίνεση και σταθερότητα, στο Νέο φορολογικό
σύστηµα». Οι εφοριακοί είναι έτοιµοι να στηρίξουν κάθε θετικό βήµα και να
αντισταθούν βεβαίως σε κάθε αρνητικό, που θα αναπαράγει αδιέξοδες, άδικες και
αναποτελεσµατικές πολιτικές.
Με την ευκαιρία αυτή, απευθυνόµαστε σε κάθε πολίτη, φορολογούµενο,
επιχειρηµατία κ.λπ. για να ξαναθυµίσουµε ότι ΟΙ ΕΦΟΡΙΑΚΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ
ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΟΙ ΕΦΟΡΙΑΚΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. Για την ταλαιπωρία τους,
το άδικο φορολογικό σύστηµα, τα χαράτσια, την γραφειοκρατία, την
προβληµατική µηχανοργάνωση, τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού κ.λπ.
ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ, ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΙΣ ΕΧΟΥΝ ΟΣΟΙ
ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ.
Oι προτάσεις που ακολουθούν είναι ΑΜΕΣΕΣ προτάσεις για υλοποίηση, µε στόχο
την ανακούφιση-προστασία του πολίτη, την εξυπηρέτηση της επιχείρησης και την
καλύτερη απόδοση του φορολογικού συστήµατος.
Αναµένουµε τον διάλογο από κάθε φορέα, για τις προτάσεις αυτές.


ΗΠΑ προς Τουρκία:"Δοκιμάζατε την αεράμυνα της Συρίας,κι αυτή σας κατέρριψε"

“Το τουρκικό RF 4 ,δοκίμαζε το χρόνο αντίδρασης της αεράμυνας της Συρίας”,δήλωσε στη Wall Street Journal ,αμερικανός αξιωματούχος από υπηρεσία πληροφοριών.Είναι η ίδια πηγή που αποκάλυψε ότι το αεροσκάφος πετούσε εντός του εναέριου χώρου της Συρίας “καταρρίπτοντας” τους ψευδείς τουρκικούς ισχυρισμούς περί πτήσεως στο διεθνή εναέριο χώρο.

Η πηγή είπε ότι ανέφερε ότι “συνηθίζεται στις χώρες της περιοχής να γίνονται τέτοιου είδους “δοκιμές” και προφανώς αναφερόταν στις “δοκιμές” που κάνει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας.

Το “άδειασμα” που υπέστη η Τουρκία από την Ουάσινγκτον πάντως ήταν πρωτοφανές.Η “υπερασπιστική γραμμή” που με κόπο επιχείρησαν όλες αυτές τις ημέρες να παρουσιάσουν οι Τούρκοι στη διεθνή κοινή γνώμη η οποία βέβαια έσπευσε να καταδικάσει την κατάρριψη. 

http://www.onalert.gr

«Παγώνουν» πληρωμές και επιστροφές φόρου

Το Δημόσιο «παγώνει» πληρωμές – με εξαίρεση την καταβολή μισθών και συντάξεων – και επιστροφές φόρου, προκειμένου να εξασφαλίσει επαρκή ρευστότητα για τα ταμεία του, που βρίσκονται στο κόκκινο, αλλά και να διατηρήσει εντός στόχων τον προϋπολογισμό. Τα περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία έχουν λάβει ήδη το 60% της ετήσιας προβλεπόμενης χρηματοδότησης και θεωρείται εξαιρετικά πιθανό ότι μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα χρειαστούν πρόσθετες επιχορηγήσεις. Και αυτό καθώς συνεχίζεται η «αιμορραγία» στα φορολογικά έσοδα με την υστέρηση να διαμορφώνεται στα 661 εκατ. ευρώ στο πεντάμηνο Ιανουαρίου – Μαΐου 2012. Το πρωτογενές έλλειμμα την ίδια περίοδο διαμορφώθηκε σε 2,34 δισ. ευρώ. Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 18,17 δισ. ευρώ το διάστημα Ιανουαρίου – Μαΐου 2012, παρουσιάζοντας απόκλιση κατά 661 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (18,83 δισ. ευρώ) του συμπληρωματικού προϋπολογισμού για το 2012. Συνολικά, το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 19,6 δισ. ευρώ παρουσιάζοντας μείωση έναντι του στόχου (20,5 δισ. ευρώ) κατά 926 εκατ. ευρώ…

Το θερινό πρόγραμμα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς της Αττικής ξεκίνησε σήμερα – Μάθετε όλες τις αλλαγές!


Προσθήκη λεζάντας

Το θερινό πρόγραμμα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς της Αττικής ξεκίνησε σήμερα:
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον ΟΑΣΑ οι γραμμές λεωφορείων που θα λειτουργούν ενισχυμένες είναι οι εξής:
220 ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΑ-ΑΚΑΔΗΜΙΑ
221 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ-ΑΚΑΔΗΜΙΑ
224 ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ – ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
550 Π.ΦΑΛΗΡΟ – ΚΗΦΙΣΙΑ
703 ΠΕΙΡΑΙΑΣ – ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ – ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ (μέσω ΘΗΒΩΝ)
732 ΑΓ. ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ – ΑΚΑΔΗΜΙΑ – ΖΩΟΔ. ΠΗΓΗ
843 ΠΕΙΡΑΙΑΣ – ΠΕΡΑΜΑ
Α10 ΠΛ. ΒΑΘΗ – ΑΧΑΡΝΑΙ
Β10 ΠΛ. ΒΑΘΗ – ΑΧΑΡΝΑΙ (μέσω ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ)
Α4 ΑΚΑΔΗΜΙΑ – Κ. ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ – ΤΕΡΨΙΘΕΑ
Α7 ΚΑΝΙΓΓΟΣ – ΚΗΦΙΣΙΑ
Α8 ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ – Ν.ΙΩΝΙΑ – ΜΑΡΟΥΣΙ
Β12 ΜΑΡΝΗ – ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΑ
Β18 ΟΜΟΝΟΙΑ – ΠΕΡΑΜΑ (μέσω Π. ΡΑΛΛΗ)
Γ18 ΟΜΟΝΟΙΑ – ΠΕΡΑΜΑ (μέσω ΓΡ. ΛΑΜΠΡΑΚΗ)
Β9 ΧΑΛΚΟΚΟΝΔΥΛΗ – ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ – Ν. ΚΗΦΙΣΙΑ
Γ9 ΧΑΛΚΟΚΟΝΔΥΛΗ – ΚΟΚ. ΜΥΛΟΣ – ΑΧΑΡΝΑΙ
040 ΠΕΙΡΑΙΑΣ- ΣΥΝΤΑΓΜΑ
608 ΓΑΛΑΤΣΙ- ΑΚΑΔΗΜΙΑ- ΝΕΚΡΟΤΑΦ. ΖΩΓΡΑΦΟΥ
Α15 ΣΤ. ΛΑΡΙΣΗΣ- ΔΑΣΟΣ
Επίσης, για όλο το διάστημα του καλοκαιριού, θα λειτουργούν ενισχυμένες οι παρακάτω λεωφορειακές γραμμές:
• 051 ΟΜΟΝΟΙΑ- ΣΤ. ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ ΚΗΦΙΣΟΥ
• 304 ΣΤ. ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙΟ-ΑΡΤΕΜΙΣ (ΒΡΑΥΡΩΝΑ)
• 305 ΣΤ. ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙΟ-ΑΡΤΕΜΙΣ (ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
• 171 ΣΤ. ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ-ΒΑΡΚΙΖΑ
• Α2 ΑΚΑΔΗΜΙΑ-ΒΟΥΛΑ
Layout.gr
• Ε22 ΑΚΑΔΗΜΙΑ-ΣΑΡΩΝΙΔΑ
• Χ95 ΣΥΝΤΑΓΜΑ-ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΑΘΗΝΩΝ
• Χ96 ΠΕΙΡΑΙΑΣ-ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΑΘΗΝΩΝ

Σύλλογος Σαρακατσάνων Βάλτου-Ξηρομέρου-Ευρυτανίας

Ο Σύλλογος Σαρακατσάνων Βάλτου-Ξηρομέρου-Ευρυτανίας διοργανώνει όπως κάθε χρόνο το 10 αντάμωμα τους, 14-15 Ιουλίου (Σάββατο βράδυ και Κυριακή πρωί), στη θέση Μακρυλάκι στο Περδικάκι Βάλτου Αιτωλ/νιας.

Πλήθος κόσμου κάθε φορά από όλα τα μέρη της Ελλάδας συγκεντρώνεται, ανταμώνει με γνήσια Σαρακατσάνικη μουσική από ζωντανή ορχήστρα , ποτά και ντόπια παραδοσιακά φαγητά.

Μπορείτε να δείτε την αναπαράσταση από τα περισσότερα, ήθη και έθιμα των Σαρακατσάνων με συνοδεία χορευτικών τμημάτων.

Μερικά από αυτά είναι : τα κονάκια των Σαρακατσάνων, ο φλάμπουρας, το ψήσιμο της πίτας, ο γάμος, η γιορτή, το προξενιό, το "μάζεμα"των ζώων τους κ.α

Και όλα αυτά σε ένα ελατοσκέπαστο χώρο ,πάνω από το ιστορικό Σακαρέτσι ,με υπέροχη θέα.

ΙΣΤΟΡΙΑ - ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΩΝ

Σαρακατσάνοι ένα κομμάτι του Ελληνικού λαού, μια ξεχωριστή λαότητα που η ιστορία τους φτάνει στα βάθη των αιώνων.
Είκοσι χιλιάδες χρόνια λένε οι επιστήμονες (Πουλιανός). πάνω σ' αυτή τη γη, φερέοικοι αιώνιοι διαβατάρηδες σ'ένα ατέλειωτο ετήσιο ταξίδι,βουνά χειμαδιά.
Χιλιάδες χρόνια νομάδες αποκλειστικά, κρατάει η φίτρα τους από τα πρώτα νομαδικά φύλλα. Άλλοι τους χαρακτηρίζουν ως Δωριείς (Αγγ. Xατζημιxάλη), άλλoι ως Ακανάρνες όμως κανείς δεν αμφισβήτησε την Ελληνικότητά τους και αυτό αποδείχτηκε επιστημονικά ανθρωπολογικά, κοινωνιολογικά και προπαντός γλωσσικά.
Ο Δανός Hoed. σε έρευνα το 1926 απέδειξε ότι η γλώσσα των Σαρακατσάνων είναι καθαρά Ελληνική συνέχεία της Ομηρικής.
Ο ιδιότυπος τρόπος ζωής, η ενδογαμία και η κλειστή κοινωνία στην οποία ζούσαν μέσα σ' ένα ιδιόμορφο κοινωνικό και οικονομικό συνεταιρισμό, το γνωστό τσελιγκάτο ήταν οι κυριότεροι λόγοι που διατήρησαν μέχρι τις μέρες μας την γνήσια Ελληνικότητά τους, μια παράδοση που σαν ακρογωνιαίο λίθο είχε την πατριαρχική οικογένεια, βασισμένη πάνω σε αρχές και άγραφους νόμους.
Σκληρή και κακοτράχαλη η ζωή τους, ζώντας και παλεύοντας με τα στοιχεία της φύσης, ανέπτυξαν προτερήματα και διαμόρφωσαν ένα χαρακτήρα δυνατό. και φιλελεύθερο, γι' αυτό άλλωστε δεν υποτάχτηκαν στον κατακτητή, ο οποίος τους έδωσε και το όνομα Καρά-κατσάν. Μαύροι ανυπότακτοι.
Κοιτίδα τους θεωρείται η περιοχή των Αγράφων και των Τζουμέρκων όμως στα Βυζαντινά χρόνια θα τους συναντήσει κανείς σ όλη την Βαλκανική χερσόνησο, ακόμη και πέραν της Κωνσταντινούπολης, της Πόλης που η άλωσή της υπήρξε εθνικό πένθος για τους Σαρακατσαναίους.
Έτσι όπως λέει η παράδοση μετά την άλωσή της, έβαψαν τα ρούχα τους μαύρα, έβαλαν μαύρα μαντήλια στα κεφάλια, έσφαξαν τα άσπρα πρόβατα και άφησαν μόνο τα μαύρα στα οποία ακόμη βούλωσαν και τα κουδούνια.
Επίσης από τότε και μέχρι σήμερα οι Σαρακατσαναίοι την μέρα Τρίτη τη θεωρούν αποφράδα και δεν αρχίζουν καμιά δουλειά. Ας πάμε τώρα έτσι σε γενικές γραμμές να δούμε πως ζούσαν σ'αυτή την μικροκοινωνία τους το τσελιγκάτο.
Ήταν δέκα και είκοσι, τριάντα ακόμη και πενήντα οικογένειες κυρίως συγκενικές που αποτελούσαν το τσελιγκάτο με αρχηγό τον πιο ικανό και τις περισσότερες φορές αυτόν που είχε το περισσότερο βιός.
Το μισό χρόνο από Μάιο έως Οκτώβριο, στα βουνά και τον άλλο μισό χρόνο στα χειμαδιά σε λιβάδια που διάλεγαν για την καλύτερη βοσκή των ζωντανών.
Ορόσημο χρονικό οι δυο μεγάλες γιορτές του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Δημητρίου (με το παλιό ημερολόγιο) αποτελούσαν τους δύο χρονικούς σταθμούς για τις μετακινήσεις τους. Έτσι Άνοιξη και Φθινόπωρο έβλεπε κανείς αυτό το ατελείωτο καραβάνι ψυχών και ζωντανών να δίνει μια ξεχωριστή ζωντάνια και ομορφιά στους κάμπους και στα βουνά της Ελλάδος και όχι μόνο. Κατοικία τους το κονάκι, η γνωστή ορθή περίκεντρη καλύβα την οποία έστηναν συχνά δυο φορές το χρόνο εκεί όπου έβρισκαν και το καλύτερο λιβάδι.
Έτσι λοιπόν πορεύτηκαν χιλιάδες χρόνια οι Σαρακατσαναίοι χωρίς να αναπτύξουν τις τέχνες και τα γράμματα, λόγω της φύσης της δουλειάς τους αλλά έγραψαν όμως σελίδες ηρωισμού και δόξας. Η αμάραντη δόξα των Σαρακατσαναίων στάθηκε ο κλεφταρματωλισμός .
Όλοι οι ιστορικοί και ερευνητές του κλεφταρματωλισμού των προ επαναστατικών χρόνωΥ και της εξέγερσης του'21 αναγνωρίζουν ότι η γέννηση το φούντωμα της. κλεφτουριάς και του ξεσηκωμρύ οφείλεται στους σκηνίτες νομάδες όπως τους αποκαλούσαν οι ιστορικοί.Κατσαντώνης, Δίπλας, Λιακατάς, Λεπενιώτης, Τσιόγκας, Συκάδης, Χασιώτης, Φαρμάκης,Αραπογιαναίοι, ακόμη και ο Καραϊσκάκης ήταν γόνος της Σαρακατσάνικης γενιάς .
Άλλες σελίδες δόξας έγραψαν στα βουνά της Μακεδονίας στο έπος του Mακεδοικού αγώνα. Χωρίς τους Σαρακατσαναίους ήταν αδύνατο να επιβιώσει και να στηριχθεί ο Μακεδονικός Αγώνας, γράφει ο πρόξενος Θεσ/νίκης Κορομηλάς (ψυχή του Μακ. Αγώνα) καθώς και ο καπετάν Αινιάν (Μαζοαράκης).
Σ'όλους τους Αγώνες παρόντες θυσιάζονεαι για την πατρίδα η οποία όμως πολλές φορές στάθηκε σκληρή απέναντί τους και ότι πέτυχαν μέχρι σήμερα το oφεfλoυν στο δυνατό της ράτσας τους. Σήμερα ο παραδοσιακό νομαδικός τρόπος ζωής τους σχεδόν εξέλειπε. Δεν υπάρχουν τσελιγκάτα, καραβάνια, βουνά και χειμαδιά.
Γεγονότα όπως οι πόλεμοι ( Β 'Παγκόσμιος- Εμφύλιος) και οι απαλλοτριώσεις ανάγκασαν τους Σαρακατσαναίους να αλλάξουν τρόπο ζωής, να εγκατασταθούν μόνιμα σε χωριά και αστικά Kέvτρα και να Kατακτήσουν όλους τους κοινωνικούς τομείς αλλά και να διακριθούν ιδιαίτερα. Είναι εκπληκτικό το φαινόμενο αυτής της ράτσας όταν πριν τριάντα- σαράντα χρόνια ζούσαν στα καλύβια μαθαίνοντας μόνο γραφή και αριθμητική από τον δάσκαλο του τσελιγκάτου στο δασκαλοκάλυβο ή στον έλατο από κάτω, να πετύχουν τέτοια εκπληκτικά αποτελέσματα.
Η Σαρακατσάνοι χωρίζονται σε τέσσερις Φατρίες . Είναι οι Ηπειρώτες οι Κασσανδρινοί οι Μωραίτες και οι πολίτες.
Ηπειρώτες είναι οι Σαρακατσαναίοι που κατοικούσαν στην Ήπειρο
Μωραίτες είναι οι Σαρακατσαναίοι που κατοικούσαν στη Θεσσαλία στη Στερεά Ελλάδα και λίγοι στην Πελοπόννησο
Οι Κασσανδρινοί κατοικούσαν στη Μακεδονία και ξεχειμώνιαζαν στη Χαλκιδική και συγκεκριμένα στην χερσόνησο της Κασσάνδρας από εκεί πήραν και το όνομά τους ως Κασσανδρινοί
Οι πολίτες κατοικούσαν γύρω από την Κωνσταντινούπολη στη Θράκη και στην Βουλγαρία


http://pliroforiesota.gr