Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Πόσο φταίει το ευρώ για την κρίση;


O Αμερικανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν πρόσφατα τόνισε ότι  «υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις στην οικονομία της Ελλάδος, στην πολιτική της και χωρίς αμφιβολία στην κοινωνία της. Αλλά αυτές οι παραλείψεις δεν προκάλεσαν την κρίση που έχει σχίσει την Ελλάδα και απειλούν να εξαπλωθούν σε όλη την Ευρώπη».
Κοιτάει βορειότερα της Αθήνας ο Κρούγκμαν  για να εντοπίσει τους πραγματικούς ενόχους, δηλαδή τις Βρυξέλλες, την Φρανκφούρτη και το Βερολίνο. Τα δομικά εκ γενετής προβλήματα μπορούν να λυθούν μόνο σε αυτά τα κέντρα αποφάσεων.
«Πως λοιπόν έμπλεξε η Ελλάδα τόσο άσχημα; Κατηγορήστε το ευρώ!» «Η Ελλάδα, αν και έχει αμαρτήσει, βρίσκεται σε μπελάδες χάρη στην αλαζονεία των Ευρωπαίων αξιωματούχων, οι περισσότεροι από τις πλουσιότερες χώρες, οι οποίοι είναι πεπεισμένοι ότι θα μπορούσαν να κάνουν ένα ενιαίο νόμισμα χωρίς μιας ενιαία κυβέρνηση.
Και αυτοί οι ίδιοι αξιωματούχοι έχουν κάνει την κατάσταση ακόμα χειρότερη με την επιμονή, βάσει των αποδεικτικών στοιχείων, ότι τα προβλήματα με το ευρώ προκλήθηκαν από την ανεύθυνη συμπεριφορά εκ μέρους αυτών των νότιων Ευρωπαίων, και ότι όλα θα λειτουργήσουν αν οι άνθρωποι ήταν πρόθυμοι να υποφέρουν λίγο περισσότερο», γράφει ο Κρούγκμαν.    
Ο Κρούγκμαν δεν αμφισβητεί ότι στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη διαφθορά, φοροδιαφυγή και ότι η ελληνική κυβέρνηση ζει πέρα από τις δυνατότητες της, την ίδια ώρα όμως, η παραγωγικότητα της εργασίας είναι χαμηλή σε σχέση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Τονίζει ωστόσο, ότι «οι Έλληνες δεν είναι τεμπέληδες. Αντιθέτως, εργάζονται περισσότερες ώρες από σχεδόν οποιονδήποτε άλλον στην Ευρώπη, και ειδικότερα πολύ περισσότερες ώρες από τους Γερμανούς. Η Ελλάδα δεν έχει ένα ανεξέλεγκτο κράτος πρόνοιας, όπως ισχυρίζονται οι συντηρητικοί».
Τέλος, ο Κρούγκμαν καταλήγει ότι «ο μόνος τρόπος για να σωθεί ίσως το ευρώ είναι αν οι Γερμανοί και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνειδητοποιήσουν ότι πρέπει να αλλάξουν συμπεριφορά, ξοδεύοντας περισσότερο και να αποδεχτούν υψηλότερο πληθωρισμό. Αν όχι, τότε η Ελλάδα θα μείνει στην ιστορία ως το θύμα της ύβρεως των άλλων ανθρώπων».