Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παναγιώτης Κουρουμπλής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παναγιώτης Κουρουμπλής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Παναγιώτης Κουρουμπλής: «Στηρίξτε την μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση» BINTEO

Συνέντευξη εφ΄όλης της ύλης παραχώρησε ο βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α-ΕΚΜ, Παναγιώτης Κουρουμπλής στα Νέα της Αιτωλοακαρνανίας και στον δημοσιογράφο Βασίλη Πανόπουλο

  Ο Π. Κουρουμπλής μίλησε για το πολιτικό σύστημα και «τα δύο κόμματα εξουσίας που επί πολλά χρόνια είχαν καταστεί κλειστά κυκλώματα εξουσίας του αρχηγού. Ήταν ένας αρχηγός ηγεμόνας, γύρω από αυτόν άλλα 15,20,30 άτομα». Επίσης , αναφέρθηκε στην άδικη κριτική που έχει δεχτεί στο παρελθόν αλλά και στην απόφαση του να μην επιστρέψει πολιτικά στην Αιτωλοακαρνανία. 
  Παρόλα αυτά, όπως ο ίδιος είπε «νιώθω βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας, δεν θα ξεχάσω ποτέ την Αιτωλοακαρνανία, οι Αιτωλοακαρνάνες θέλω να ξέρουν και το ξέρουν, γιατί το γραφείο μου ασχολείται συνεχώς με ζητήματα της Αιτωλοακαρνανίας, ότι είμαι ο ένατος βουλευτής τους, έχω βαθιά επίγνωση και αναγνώριση και, ας μου επιτραπεί η κατάθεση, ευγνωμοσύνη στην κοινωνία της Αιτωλοακαρνανίας, η οποία με εξέλεξε τρεις φορές βουλευτή».
  Επίσης αναφέρθηκε σε πολλά ακόμα θέματα όπως επίσης και στο ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ να κατεβάσει υποψήφιο δήμαρχο στον Δήμο Αγρινίου.
  Τέλος αναφέρθηκε στις επιλογές της κυβέρνησης που οδηγούν μέρα με τη μέρα σε αδιέξοδα τους ανθρώπους και όπως ο ίδιος τόνισε χαρακτηριστικά «είναι βέβαιο ότι και με την εφαρμογή των μέτρων του τελευταίου εφαρμοστικού νόμου, νομίζω ότι η κοινωνία θα βρεθεί σε τέτοιες καταστάσεις που δεν υπάρχει άλλη λύση παρά να υπάρξει η εξέγερση. Μία εξέγερση που θα σταματήσει αυτή την καταστροφή της κοινωνίας μας».





Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Επιστολή του υπ. βουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α/Ε.Κ.Μ. κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή προς τους Γερμανούς βουλευτές και ευρωβουλευτές



Αξιότιμοι συνάδελφοι/ες, αγαπητοί φίλοι/ες
Απευθύνομαι στον καθένα από εσάς προσωπικά ως Έλληνας, ευρωπαίος πολίτης, που πίστεψε στο όραμα μίας Ευρώπης των λαών και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Έχω οδυνηρή προσωπική εμπειρία για το πού οδηγεί το μίσος και ο πόλεμος μεταξύ των λαών της Ευρώπης. Σε ηλικία δέκα ετών, κοντά στο πατρικό μου σπίτι έχασα το 1961 το φώς μου από έκρηξη μιας εγκαταλελειμμένης από τα χρόνια της κατοχής γερμανικής χειροβομβίδας. Η έκρηξη είχε τρομερές συνέπειες. Ένας φίλος μου έχασε τη ζωή του, άλλα πέντε παιδιά υπέστησαν σοβαρές σωματικές βλάβες κι εγώ τυφλώθηκα εντελώς.
Σημειωτέων ότι κατά την υποχώρησή τους τα γερμανικά στρατεύματα ανατίναξαν τη γέφυρα του Αχελώου που βρισκόταν δίπλα στο χωριό μου και αποτελούσε κομβικό σημείο συγκοινωνιών για την περιοχή. Το εν λόγω χωριό λέγεται Ματσούκι και συγκαταλέγεται μεταξύ των αμέτρητων που οι Γερμανοί έκαψαν ολοσχερώς στα πλαίσια εκδικητικών αντιποίνων. Όταν σε ηλικία 12 ετών βρέθηκα στη σχολή τυφλών Θεσσαλονίκης διαπίστωσα ότι το 90% των νέων παιδιών είχαν χάσει το φως τους ή ακρωτηριασθεί από παρόμοιες εκρήξεις εγκαταλελειμμένων γερμανικών πολεμικών υλικών, που αποτελούσαν την περίοδο εκείνη πολύ συχνό συμβάν σε όλη την Ελλάδα. Επρόκειτο για τα ‘δώρα’ που μας άφησαν φεύγοντας οι κατοχικές δυνάμεις για να εξακολουθούμε να τις θυμόμαστε. Από την πλευρά της Γερμανίας δεν αναγνωρίστηκε ποτέ η ανάγκη χρηματοδότησης ενός προγράμματος περισυλλογής των πολεμικών υλικών που είχαν διασπαρθεί στη χώρα μας και συνέχιζαν να σκορπούν το θάνατο για δεκαετίες, εφόσον η πατρίδα μου δεν είχε μία τέτοια δυνατότητα.
Θέλω να καταστήσω σαφές ότι δεν συσχετίζω την προσωπική μου απώλεια με αρνητικά αισθήματα απέναντι στο γερμανικό λαό του οποίου το πείσμα με συγκινεί, καθώς στοιχεία και χαρακτηριστικά του αναγνωρίζω και στο δικό μου πείσμα για τη ζωή.
Αγαπητοί φίλοι, το 1953 η πατρίδα μου κατεστραμμένη από τα δεινά της κατοχής όχι μόνο δεν απαίτησε άμεσα τις αποζημιώσεις σε ανθρώπινο κεφάλαιο, τις επανορθώσεις των κατεστραμμένων υποδομών, τους θησαυρούς οι οποίοι εκλάπησαν και ακόμα δεν έχουν επιστραφεί και το κατοχικό δάνειο που πήρε το Γ΄ Ράϊχ από την Ελλάδα με σκοπό τη συντήρηση των εδώ στρατευμάτων του και τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων του στην περιοχή της Αφρικής, αλλά συμφώνησε με άλλες 23 χώρες στην αναστολή των παραπάνω διεκδικήσεων προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στο γερμανικό λαό να επουλώσει τις πληγές του. Η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε ποτέ από τα σχετικά δικαιώματά της. Εξαιτίας αυτής της εκκρεμότητας μεταξύ των δύο χωρών δεν υπάρχει σήμερα συνθήκη ειρήνης, αλλά κατάσταση μη πολέμου. Σ’ εκείνη τη συμφωνία του 1951 έγινε η μεγαλύτερη διαγραφή χρέους στην πρόσφατη ιστορία σας, ενώ το υπόλοιπο του χρέους της χώρας σας συνδέθηκε με την σταθεροποίηση και την ανάπτυξη κοινωνίας και οικονομίας της απελευθερωμένης από τους ναζί Γερμανίας. Εάν η Γερμανία είχε εκπληρώσει τις τεκμηριωμένες στη βάση του διεθνούς δικαίου υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα - έστω και μετά τη συνένωση των δύο Γερμανιών, αφού η Συνθήκη 4+2 επέχει θέση συνθήκης ειρήνης - σήμερα η χώρα μου δεν θα αντιμετώπιζε αυτή τη φοβερή κρίση που καταστρέφει ζωές, τα όνειρα των νέων ανθρώπων και ενισχύει το κύμα ευρωσκεπτικισμού επιτρέποντας σε εθνικιστικά φαντάσματα να αναβιώσουν.
Αγαπητοί συνάδελφοι, ο μεγάλος Γκαίτε είχε πει ότι η Ελλάδα είναι για την ανθρωπότητα ό,τι η καρδιά και νους για το σώμα. Είμαι βέβαιος ότι αν μας παρακολουθεί από ψηλά σήμερα θα είναι πολύ ενοχλημένος από τα λόγια και τη συμπεριφορά ορισμένων θεσμικών παραγόντων της σημερινής Γερμανίας. Ιδιαίτερα ο γερμανικός λαός γνωρίζει την εργατικότητα των ελλήνων καθώς πλήθος μεταναστών από τη χώρα μας εργάζονται σκληρά στη Γερμανία εδώ και δεκαετίες.
Όλοι οφείλουν να γνωρίζουν ότι ακόμα και από την κρίση των νότιων χωρών οι τράπεζες της Γερμανίας μέχρι σήμερα έχουν κέρδος (κάποιων δις ευρώ) εξαιτίας της λήψης δανείων με επιτόκιο 1% από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, που στη συνέχεια οι ίδιες διαθέτουν στις νότιες χώρες με 5.5%.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, αλλά και την αρχή της ισόρροπης ευρωπαϊκής ανάπτυξης δεν θα έπρεπε να επενδύονται τα πλεονάσματα της Γερμανίας στις νότιες χώρες; Δεν θα μπορούσαν να ληφθούν αντισταθμιστικά μέτρα στήριξης της ανάπτυξης π.χ. στην Ελλάδα;
Αγαπητοί φίλοι, το ευρωπαϊκό όραμα χτίστηκε πάνω στο σεβασμό της εταιρικής σχέσης, στις αξίες της αλληλεγγύης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πιστεύετε ότι είναι δυνατόν σήμερα ένας Έλληνας ή ένας πολίτης των νοτιοευρωπαϊκών χωρών να αισθανθεί ότι αυτές οι αρχές πρυτανεύουν; Ένας Γερμανός πολίτης της εποχής της δημοκρατίας της Βαϊμάρης υφιστάμενος τις συνέπειες της Συμφωνίας των Βερσαλλιών, θα μπορούσε;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να γνωρίζετε ότι η χώρα μου δεν έφτασε τυχαία σε αυτή την κρίση. Θα αναφερθώ ενδεικτικά σε ορισμένους από τους επιδραστικότερους παράγοντες. Το σπίτι μου, όπως και εκατομμύρια ελληνικών σπιτιών, βρίθουν από γερμανικές συσκευές. Στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80 υπήρχαν οκτώ εξαγωγικές βιομηχανίες ηλεκτρικών ειδών. Σήμερα δεν υπάρχει καμία. Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία κάλυπτε το 80% της ελληνικής κατανάλωσης. Σήμερα καλύπτει μόλις το 15% με ανάλογη μείωση θέσεων εργασίας. Αυτές και πολλές άλλες παραγωγικές δραστηριότητες, στα πλαίσια της κατ’ επίφαση ‘ευρωπαϊκής αλληλεγγύης’ και ‘ισόρροπης ανάπτυξης’, αλλά και του σκληρού ευρώ, αντί να στηριχτούν από τις βιομηχανίες των ισχυρών χωρών της Ευρώπης απορροφήθηκαν και εκμηδενίστηκαν προς όφελός τους. Την ίδια στιγμή οι Έλληνες δεν διαπίστωσαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών κάποια μεγάλη γερμανική επένδυση στη χώρα μας. Δεν αμφισβητούμε ότι υπήρξε μεγάλη εισροή χρήματος με τη μορφή επιδοτήσεων, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα. Ωστόσο, το μοντέλο της κοινής αγροτικής πολιτικής τελικά οδήγησε στην καταστροφή την εγχώρια αγροτική παραγωγή. Παραδειγματικά αναφέρω την περίπτωση της παραγωγής καπνού που δεν είχε την ίδια μεταχείριση, παρόλο που είχε τις ίδιες

επιπτώσεις για την υγεία, με τα λίπη που χρησιμοποιούνται στις τροφές και παράγονται στη βόρεια Ευρώπη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνώριζε τα σύνορά μας στην πράξη ως ευρωπαϊκά, η Ελλάδα δεν θα ήταν αναγκασμένη να αγοράζει εξοπλισμούς σε ποσοστό πάνω από το 6% του ΑΕΠ της (ενδεικτικά αναφέρω ότι το αντίστοιχο νούμερο για την Ολλανδία είναι μόλις 1%) με συνέπεια να είμαστε η δεύτερη χώρα πελάτης της Γερμανίας σε αυτόν τον τομέα.
Η συνθήκη Δουβλίνο II έχει μετατρέψει τη χώρα σε αποθήκη κατατρεγμένων παράνομων μεταναστών. Η Ελλάδα σηκώνει το οικονομικό και κοινωνικό κόστος του ψευδεπίγραφου ανθρωπιστικού προσώπου της Ευρώπης, με την παραμονή περισσότερων από δύο εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων σε μία χώρα που πλέον αδυνατεί να συντηρήσει τους κατοίκους της. Αυτή που ωφελείται από αυτόν τον παραλογισμό είναι η Δυτική Ευρώπη που χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως ανάχωμα, για να συνεχίζει να μιλά για άσυλο και ανθρωπιστικές ευαισθησίες. Προσποιούμενη ότι το πρόβλημα δεν υπάρχει δεν προχωρά ούτε καν σε μία αποφασιστική παρέμβαση προς την πλευρά της Τουρκίας προκειμένου να αποτραπεί η διέλευση αυτών των ανθρώπων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κρίση μπορεί να αποδειχτεί κίνδυνος ή ευκαιρία. Κίνδυνος γιατί είναι πιθανό να πυροδοτήσει ολοκληρωτικά αντανακλαστικά και εφιαλτικούς εθνικιστικούς εγωτισμούς. Ευκαιρία επειδή μπορεί να σταθεί η αφορμή να βρούμε, όπως υποστήριζε ο Γκαίτε ξανά, τον καλό μας εαυτό και να εργαστούμε για μία Ευρώπη των λαών και της κοινωνικής δικαιοσύνης, για ένα συλλογικό ευρωπαϊκό ‘εμείς’ που θα ανταποκρίνεται στα ιδανικά της ισότητας, της δικαιοσύνης, των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Η σημερινή οργή του ελληνικού λαού δεν στρέφεται κατά του γερμανικού λαού και δεν συνιστά εγχώριο φαινόμενο. Αύριο οι ίδιες συνθήκες είναι επόμενο να παράξουν τα ίδια αποτελέσματα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αντίθετα, στρέφεται εναντίον του οδοστρωτήρα που έχει εξαπολύσει το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα με σκοπό να αυξήσει βουλιμικά τα κέρδη του και να κατεδαφίσει κάθε κατεκτημένο με αγώνες κοινωνικό δικαίωμα που μέχρι σήμερα χαρακτήριζε τον κοινωνικό πολιτισμό της Ευρώπης.
Αγαπητοί φίλοι, με βάση τις σημερινές κοινωνικό – οικονομικές συνθήκες το ευρωπαϊκό όραμα τίθεται σε πλήρη αμφισβήτηση. Αναλογιζόμενοι ο καθένας από εμάς τις δικές του ευθύνες, καλούμεθα να απαντήσουμε νηφάλια στα παρακάτω ερωτήματα που σας αφορούν προνομιακά: Βαδίζουμε προς μία γερμανική Ευρώπη με τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται ή επιθυμούμε μία ευρωπαϊκή Γερμανία που θα υποστηρίζει σε ισότιμη συνεργασία με τους εταίρους της, τα αγαθά της ισόρροπης ανάπτυξης των ευρωπαϊκών λαών; Θέλουμε μία Ευρώπη που θα αποτελεί ισχυρό πόλο στο νέο πολυπολικό κόσμο που δημιουργείται ή επιθυμούμε μία Ευρώπη που πάνω της θα πλανάται ο εφιάλτης των εθνικιστικών φαντασμάτων;
Είναι μεγάλη και ιστορική η ευθύνη όλων μας. Οφείλουμε να εργαστούμε για την πραγματική, ψυχική και ηθική αποκατάσταση των σχέσεων των λαών μας επιλύοντας οριστικά χρονίζουσες εκκρεμότητες σε πολιτικό και νομικό επίπεδο όπως το κατοχικό δάνειο, οι επανορθώσεις, οι αποζημιώσεις και η επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών. Θυμηθείτε τις δικές σας διαμαρτυρίες μετά το 1990 προς τη Ρωσία σχετικά με την επιστροφή των θησαυρών που σας πήραν.
Κλείνοντας αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να σημειώσω ότι η ακαμψία πρέπει να είναι χαρακτηριστικό της θέλησης και όχι της κρίσης.
Με φιλικούς συναδελφικούς χαιρετισμούς,
Παναγιώτης Κουρουμπλής
Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ
Δικηγόρος – Δρ. Κοινωνικών Επιστημών