Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Παρέμβαση προέδρου τοπικής κοινότητας Βλαχάτων Απόστολου Χαραλαμπάτου για τη δακοκτονία

Αξιότιμε κ. Αντιπεριφερειάρχη
Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε
Με την παρούσα παρέμβαση θα ήθελα να θέσω υπόψη σας ένα εξόχως σημαντικό ζήτημα που απασχολεί τους ελαιοπαραγωγούς της περιοχής μου, και πιθανόν και τους ελαιοπαραγωγούς στο σύνολο του νησιού μας. Το τελευταίο διάστημα έχω γίνει δέκτης έντονων προβληματισμών από την πλευρά των αγροτών του χωριού μου αλλά και της ευρύτερης περιοχής Βλαχάτων 21ας, τόσο για την αποτελεσματικότητα του εφαρμοζόμενου συστήματος δακοκτονίας όσο και για τον άδικο τρόπο χρέωσης και καταβολής εισφορών για την κάλυψη των εξόδων δακοκτονίας.
Ειδικότερα, και σε ότι αφορά στον πρώτο άξονα του ζητήματος, αυτόν της αποτελεσματικότητας του συστήματος δακοκτονίας, υπάρχει η κοινή πεποίθηση μεταξύ των παραγωγών ότι οι εφαρμοζόμενοι δολοματικοί ψεκασμοί θα έπρεπε να αρχίζουν νωρίτερα, τουλάχιστον από τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο κάθε έτους για να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά ο δάκος της ελιάς. Φέτος, ο πρώτος ψεκασμός στην περιοχή μας έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου και ο δεύτερος στις 10 Οκτωβρίου με συνέπεια να μην έχουν την αναμενόμενη αποτελεσματικότητα.
Αντιλαμβάνομαι ότι η ανάγκη εφαρμογής ψεκασμού προκύπτει κάθε φορά από την πορεία του καιρού και τα αποτελέσματα του δικτύου των δακοπαγίδων που τοποθετούνται και ελέγχονται από τους ειδικούς γεωπόνους. Με βάση αυτή τη τεχνική γίνεται εκτίμηση της πορείας ανάπτυξης του πληθυσμού της μύγας του δάκου ενώ συλλέγονται τα αναγκαία στοιχεία από τα οποία προκύπτει η ανάγκη ή όχι εφαρμογής ψεκασμού.
Ωστόσο, και πέρα από τα όποια αποτελέσματα του προαναφερόμενου δικτύου, είναι κοινός τόπος ότι φέτος, κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, οι πληθυσμοί του δάκου ήταν μεγάλοι και θα έπρεπε να έχει γίνει ο ανάλογος δολοματικός ψεκασμός κάτι που δεν έγινε. Αυτό επηρέασε αρνητικά την φετινή παραγωγή ελαιοκάρπου και ίσως και την ποιότητα του ελαιολάδου.
Επομένως, υπάρχει ανάγκη βελτίωσης, επανασχεδιασμού και ορθής λειτουργίας του όποιου συστήματος παρακολούθησης των πληθυσμών της μύγας του δάκου.
  • Τοποθετούνται οι δακοπαγίδες ελέγχου έγκαιρα;
  • Είναι σωστή η γεωγραφική τους κατανομή;
  • Είναι επαρκής ο αριθμός των δακοπαγίδων έτσι ώστε να δίνουν έγκυρα αποτελέσματα;
  • Ο έλεγχος των παγίδων και οι καταμέτρηση των ατόμων του δάκου εκτελούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα βάση κάποιου εγκεκριμένου προτύπου;
Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που τίθενται και από τους παραγωγούς και τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για το σχεδιασμό βελτιωτικών παρεμβάσεων στο σύστημα δακοκτονίας.
Στο σημείο αυτό, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι όλα τα ανωτέρω ερωτήματα έχουν κυρίως σχέση και άμεση εξάρτηση από την έγκαιρη και επαρκή χρηματοδότηση της δακοκτονίας από το αρμόδιο Υπουργείο. Είναι πολύ δύσκολο να λειτουργήσει αποτελεσματικά το σύστημα δακοκτονίας, όση καλή θέληση και να υπάρχει από τους τοπικούς γεωπόνους και υπηρεσίες, όταν υποχρηματοδοτείται από το Υπουργείο και όταν ακόμη και αυτά τα λιγοστά χρήματα που δίνονται, δεν πιστώνονται έγκαιρα.
Όμως, όπως γνωρίζετε καλά, οι ελαιοπαραγωγοί κάθε χρόνο πληρώνουν προκαταβολικά και υποχρεωτικά για τη δακοκτονία της επόμενης χρονιάς. Η καταβολή του ποσού γίνεται στα ελαιοτριβεία του νησιού με βάση την ποσότητα λαδιού που παράγει ο κάθε αγρότης. Ανακύπτει λοιπόν και ένα πολιτικό ζήτημα σε σχέση με τους σχεδιασμούς του Υπουργείου, που κατά γενική ομολογία αφήνουν ακάλυπτους τους ελαιοπαραγωγούς.
Η υποχρεωτική εισφορά των παραγωγών για τις δαπάνες δακοκτονίας, αποτελεί τον δεύτερο άξονα του ζητήματος που απασχολεί τους παραγωγούς. Οι κρατήσεις είναι υπερβολικά υψηλές και αφορούν το σύνολο των παραγωγών. Όμως, πολλοί αγρότες, λόγω της ολιγωρίας του Υπουργείου, και προκειμένου να προστατέψουν την παραγωγή τους, επωμίζονται πρόσθετα έξοδα και εκτελούν από μόνοι τους δακοκτονίες κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο. Γιατί θα πρέπει οι αγρότες αυτοί να χρεώνονται και με τις εισφορές δακοκτονίας που επιβάλλει το Υπουργείο για κάτι που δεν κάνει ή κάνει πλημμελώς; Γιατί να χρεώνονται με εισφορές δακοκτονίας οι αγρότες σε περιοχές που για διάφορους λόγους δεν έγινε καθόλου δακοκτονία;
Διότι θα πρέπει να επισημανθεί, ότι σε πολλές περιοχές της Τοπικής Κοινότητας Βλαχάτων, και πολύ πιθανόν και άλλων χωριών του νησιού μας, τα ελαιοστάσια δεν ψεκάζονται καθόλου. Ιδιαίτερα στην ορεινή ζώνη της περιοχής του «Φαγιά» που ο ψεκασμός δεν μπορεί να γίνει με χρήση τρακτέρ λόγω των απότομων κλίσεων του εδάφους, η εναλλακτική λύση είναι ο ψεκασμός από το έδαφος με χρήση φορητής ψεκαστήρας. Όπως καλά γνωρίζεται, το μεροκάματο που προβλέπεται από το Υπουργείο για τους χειριστές ψεκαστήρας είναι 19€ την ημέρα για εργασία από τις 07:00 το πρωί έως τις 14:00 το μεσημέρι. Πρόκειται για ένα γελοίο μεροκάματο, μεροκάματο για είλωτες και όχι για εργαζόμενους πολίτες. Πέραν τούτου, το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι εάν χρωστάς στην εφορεία (ποιος δεν χρωστάει σήμερα στην εφορεία;), γίνεται υποχρεωτικά παρακράτηση του ποσού μέχρι να πληρωθεί ο φόρος. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ουδείς δεν ενδιαφέρεται να αναλάβει επίγειο ψεκασμό και οι ελιές μένουν χωρίς προστασία.
Θεωρώ ότι τα παραπάνω ζητήματα είναι σοβαρά και δημιουργούν δυσκολίες και εμπόδια στον αγροτικό κόσμο του νησιού μας. Πιστεύω ότι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων σας θα πρέπει να επιζητηθούν οι κατάλληλες λύσεις για τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα και των ελαιοκαλλιεργητών και για να μην συμβούν τα ίδια την επόμενη χρονιά. Αναμένουμε τις ενέργειές σας.
Με εκτίμηση,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΒΛΑΧΑΤΩΝ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΤΟΣ