Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Παπαγαλάκι ή δραχμή


Αναρωτιόμουν όλο αυτόν τον καιρό αν πρέπει να ασχοληθώ ή όχι με τα θέματα της πολιτικής. Με βασανίζει ακόμη αυτό το ερώτημα, αλλά την απόφαση μου την πήρα, να το κάνω.
Να το κάνω αλλά πώς; Πρέπει να το κάνω σωστά χωρίς ξένες πλάτες, ή μάλλον χωρίς πολιτικές πλάτες να μου λένε τι να γράφω και να περνάω δελτία τύπου πολιτικών σκουπιδιών που χρεοκόπησαν μία χώρα μαζί με τους νταβατζήδες  που είπε κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αλλά ποτέ δυστυχώς δεν κατονόμασε γιατί δεν είχε το θάρρος να το κάνει.
Πρέπει επίσης να μην στηρίζομαι σε ανθρώπους, πέρα από την πολιτική, που συντέλεσαν με τον τρόπο τους στο να φτάσουμε ως εδώ.
Και αφήνω για το τέλος τα παπαγαλάκια με τα μεγάλα και γυαλιστερά κλουβιά. Όχι σπάνιο είδος ειδικά στην Ελλάδα, blog, εφημερίδες, κανάλια.  Το παπαγαλάκι έχει από τη φύση του συναισθηματικούς δεσμούς με αυτόν που πάντα το ταΐζει και για να τον ευχαριστήσει επαναλαμβάνει πάντα αυτά που λέει ο εργοδότης του ή μάλλον το αφεντικό του. Για να λέμε τα πράγματα χωρίς να θίγουμε τα χαριτωμένα και  συμπαθή πτηνά οι τύποι αυτοί που μας μεταδίδουν τις ειδήσεις και τρομοκρατούν τους ανθρώπους με «δραχμοφοβία» είναι αυτοί που έχουν κυριολεκτικά αυτή τη στιγμή την εξουσία στα χέρια τους. Γλοιώδης ανθρωπάκια στήνουν και δημιουργούν συνειδήσεις στο μυαλό κάθε αβοήθητου ανθρώπου που δεν ξέρει ποιόν να πιστέψει και είναι φτιαγμένα έτσι  τα πράγματα από  ορισμένα μέσα ενημέρωσης , που όπου και αν κοιτάξει θα δει καταστροφή.
Καταστροφή αν φύγουμε από το ευρώ, καταστροφή αν πάμε στον Τσίπρα, καταστροφή αν έρθουν οι χρυσαυγίτες, καταστροφή αν δεν τους ψηφίσουμε…
Και μετά έρχεται το πανηγύρι από τα μικρά μέσα ενημέρωσης. Νομίζεις ότι ζεις σε άλλη χώρα με όλα αυτά που ακούς από τα μικρά εκκολαπτόμενα παπαγαλάκια. Ξεσκίζονται, πουλάν ευατούς και φίλους για μια θέση σε ένα πολιτικό γραφείο, μέσα από στημένα blog και εφημερίδες από ανθρώπους που έχουν ξεχάσει τη λέξη δουλειά και αντί αυτής χρησιμοποιούν το γλείψιμο. Δεν ξέρω τι άλλο να πω. Κουράστηκα με τα ψέματα και τις αηδίες…
Τώρα όσο για τα παπαγαλάκια πώς θα φύγουν από εδώ δεν ξέρω. Αλλά λένε μετά από μία μικρή έρευνα που έκανα, ένα παπαγαλάκι πεθαίνει όταν πάψει το αφεντικό του να το ταΐζει…

Ευχαριστώ θερμά το anydaynews για την φιλοξενία που μου παρέχει, ελπίζοντας η στήλη αυτή να συνεισφέρει  με τον τρόπο της, σε ένα καλύτερο αύριο…
Επίσης να προσθέσω ότι δεν είναι απαραίτητο ο αναγνώστης να συμφωνεί πάντοτε με αυτά που γράφω. Καταθέτω τις δικές μου απόψεις και μόνο.
Με εκτίμηση,
Rouki1