Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011


Εισήγηση για τη Βουλή των Εφήβων του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011
Κληθήκαμε να καταθέσουμε τις απόψεις μας για την Βουλή των Εφήβων, στη Βουλή των Ελλήνων, για ένα πρόγραμμα δηλαδή του Κοινοβουλίου, που εδώ και καιρό συνιστά μια δαπάνη του προϋπολογισμού του και να κρίνουμε το σχετικό αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι ο σχεδιασμός του ήταν συνολικά θετικός και είχε ως αποτέλεσμα μια καλή προσπάθεια. Αναλογιζόμενος όμως τη σχέση δαπάνης – αποτελέσματος, κρίνω ότι το τελικό προϊόν δεν ξεπέρασε την καλή προσπάθεια. Δεν επιτύχαμε κάτι σημαντικό.
Σήμερον, καλούμεθα να προτείνουμε ιδέες για την Βουλή των Εφήβων, δηλαδή ουσιαστικά ένα νέο σχεδιασμό του όλου προγράμματος.
Θα προτιμούσα οι Βουλευτές – Μέλη της σχετικής Επιτροπής να προχωρούσαμε στον ανασχεδιασμό του προγράμματος μέσω ενός συνόλου προτάσεων της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, η οποία αφού είχε ενδελεχώς μελετήσει το θέμα να μας κατέθετε φρέσκες ιδέες μεταξύ των οποίων θα επιλέγαμε.
Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε.
Για το λόγο αυτό καταθέτω την πρότασή μου. Πιστεύω ότι ο σχεδιασμός δεν αποσκοπεί στη δημιουργία πολιτικών στελεχών ενός ολιγαρχικού πολιτικού συστήματος, αλλά στην παραγωγή δημοκρατικών πολιτών οι οποίοι για να είναι ενεργοί σε μια Συμμετοχική Δημοκρατία πρέπει να είναι άριστοι γνώστες μιας καλώς νοούμενης Αγωγής του Πολίτη.
Γι’ αυτό προτείνω η Βουλή να αναλάβει την πρωτοβουλία, σε συνεργασία με την Ακαδημία των Αθηνών και το Πανεπιστήμιο, να προχωρήσει στην

δημιουργία ενός προγράμματος εκπαιδευτικού, το οποίο μέσω του διαδικτύου να φέρει και στο πιο απομακρυσμένο σχολείο της χώρας μας τις βασικές έννοιες της Δημοκρατίας, των Δικαιωμάτων και των Υποχρεώσεων του Πολίτη.
Είναι δεδομένο, πως το πρόγραμμα αυτό θα παραδοθεί στο Υπουργείο Παιδείας, το οποίο θα αναλάβει και τη διαχείρισή του.
Το μέχρι σήμερα σύστημα κατά την άποψή μου λειτούργησε αρνητικά διότι λειτούργησε στη βάση της βράβευσης μιας αμφιλεγόμενης διαδικασίας επιλογής. Δεν κατακτά ο Έφηβος ούτε με την γνώση ούτε με την ικανότητα τα δικαιώματά του στην Δημοκρατία. Ο Έφηβος εκπαιδεύεται στην συλλογικότητα των Δημοκρατικών Θεσμών και στην ισορροπία των Δικαιωμάτων και των Υποχρεώσεων.
Η σημερινή οικονομική και ηθική κρίση, αμφισβητεί κάθε δαπάνη ολιγαρχικής έμπνευσης του δημοσίου φορέα. Για τους λόγους αυτούς, το προαναφερόμενο πρόγραμμα θα πρέπει να προβλέπει την εκπαίδευση των Νέων από την πρώτη τάξη του Δημοτικού σχολείου έως την τρίτη τάξη του Λυκείου.
Να αποτελέσει ένα μονοπάτι σταδιακής ωρίμανσης του Νέου και του Εφήβου, δυναμικό και τεκμηριωμένο, ώστε να μην είναι ένα συμβατικό μάθημα Πολιτικής Αγωγής, αλλά ένα ουσιαστικό εργαλείο Παιδείας. Και λέω δυναμικό, φέρνοντας στην μνήμη μας ένα πανόραμα εικόνων ελληνικών προσωπικοτήτων που χρησιμοποίησε κάποτε προεκλογικώς το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και δημιούργησε ένα αίσθημα διαχρονικότητας του ελληνικού πολιτικού πολιτισμού που έδινε στο θεατή αίσθημα ικανοποίησης, πληρότητας και ενθουσιασμού.
Αναφέρω δε τεκμηριωμένο διότι θα πρέπει να έχει πλήρη αναφορά στην Ιστορία, στη Λογοτεχνία, στο Θέατρο, στην Τέχνη και εν γένει στο σύνολο του Ελληνικού Πολιτισμού που από τα αρχαία κείμενα του Θουκυδίδη, του Πλάτωνα έως την Νομαρχία του Έλληνα και τους σύγχρονους διανοητές, διαχρονικά

παράγει υψηλού επιπέδου πολιτικό έργο με το οποίο θα θεμελιώσουμε το πολιτικό φρόνημα, την πολιτική αγωγή του Έλληνα Νέου.
Οργανωτικά, θα πρέπει να συνδέσουμε την όλη προσπάθεια με τους τοπικούς θεσμούς δημοκρατίας και διαχείρισης των προβλημάτων. Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες και το επιτελούμενο σε αυτά έργο, θα πρέπει να συνδεθούν με τους μαθητές ώστε ανάλογα με την εξέλιξη του γνωστικού τους αντικειμένου και με τη βοήθεια των διδασκάλων τους να αντιλαμβάνονται το πολιτικό γίγνεσθαι και την διαχείρισή του στην καθημερινότητά τους. Αυτό θα πρέπει να αποτελεί δικαίωμα κάθε μαθητή.
Ας μη λησμονούμε τις περίφημες πενταήμερες εκδρομές των τελειοφοίτων των Λυκείων. Αυτές οι εκδρομές μπορούν να συνδεθούν με επισκέψεις στο Κοινοβούλιο, όπου οι εντόπιοι Βουλευτές θα υποδέχονται τους Νέους της Περιφέρειάς τους, θα τους παρουσιάζουν το κτήριο του Κοινοβουλίου και θα τους επεξηγούν τις λειτουργίες του.
Μέσω του διαδικτύου, το Υπουργείο Παιδείας μπορεί να αντλεί τη σκέψη των Νέων της Επικράτειας προτείνοντάς τους να συμμετέχουν στην διαμόρφωση Νόμων που αφορούν τη λειτουργία της Εκπαίδευσης και ειδικότερα επί Υπουργικών Αποφάσεων που εφαρμόζουν τους Νόμους. Με τον τρόπο αυτό το Υπουργείο θα λαμβάνει υπ’ όψιν του τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας και θα σέβεται την άποψη των ανθρώπων επί των οποίων θα εφαρμοστούν τα προγράμματά του.